මේ ගමන මගේ සිතේ තිබූවක් නොවෙයි. යොදාගෙන තිබූ වැඩ අනුව මට මෙවර සහභාගී වීමට තිබූයේ නොවැම්බර් මස පවත්වන ලෝක ආයූර්වේද කොන්ග්‍රසයේ සම්මන්ත්‍රනයටයි. එය ඉන්දියානු රජය විසින් වාර්ෂිකව පවත්වනු ලබන ආයූර්වේද සම්මේලනයකි. නමුත් ඇමරිකාවේ තිබෙන ඉතාම ඉහළ මට්ටමේ විශ්වවිද්‍යාලයක් වන ජෝන් හොප්කින් රෝහල සහ වෛද්‍ය විද්‍යාලය විසින් ඖෂධ පැළෑටි සහ අයූර්වේද නිෂ්පාදන පිළිබඳව වෙනම සම්මේලනයක් පවත්වන්නට සැලසුම් කර තිබුණා. අප සහභාගී වූයේ එයටයි. මට ඒ අවස්ථාව ලැබුණේ අහම්බෙන්. ඇත්තෙන්ම එම ආරාධනය පැමිණියේ කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ දේශීය වෛද්‍යවිද්‍යා ආයතනය හරහායි. එහි ආචාර්‍ය්‍යය වරුන් දෙදෙනෙක්, පාලක මණ්ඩල සාමාජිකයෙක් (වෛද්‍ය උදාර අතපත්තු) සහ මා ලෙසයි කණ්ඩායම සෑදී තිබූයේ. නමුත් අවාසනාවට ආචාර්‍ය්‍යවරුන්ගේ වර්ජනය හෙතුවෙන් මාමිත්‍ර වෛද්‍ය කමල් සහ වෛද්‍ය නිමල් මහතුන්ට සහභාගී වීමේ වරම අහිමි වූවා. එය ඉතාමත් අවාසනාවන්ත තත්ත්වයක්.
වීසා පිළිබඳ ගැටලුවක් ඇති නොවූයේ ජෝන් හොප්කින් ආයතනය අපට ලබා දී තිබූ සියලු ලියකියවිලි ඇමරිකානු රජයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්‍යාලයට එවා තිබූ නිසායි. එම ආයතන අපට දැක් වූ අනුග්‍රහය ඉතා විශාලයි. කොළඹ ඇමරිකානු තානාපති කාර්‍ය්‍යාලීය සේවය ඉතාම ඉහළ මට්ටමකින් යුතු වූවා. අප කණ්ඩායමේ සියල්ලන්ටම එනම් ඉහත කියූ දෙදෙනාත්, මටත්, වෛද්‍ය උදාර මහතාටත්, ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින හිමාලයා ආයූර්වේද නිෂ්පාදන ආයතනයේ කළමනාකාරවරයාටත් ඉතා පහසුවෙන්ම විසා ලබා දීමට ඔවුන් වගබලා ගත්තා.
එහෙත් සහභාගී වූයේ අප තිදෙනෙක් පමණයි. අනෙක් දෙදෙනාට ශ්‍රී ලංකා රජයේ අවසරය ලැබුණේ නැහැ. එය මේ ගමනේ මට ඇති වූ එකම සිත් වේදනාවයි.
ගමනට සියල්ල සූදානම් වුවත් අපේ සඟයින් දෙදෙනා කෙසේ හෝ එක්කර ගැනීමට ගත් උත්සහය අපතේ ගියා. ප්‍රතිඵලය වූයේ දිනය කට ලගටම පැමිණ ගුවන් ටිකට් ගැනීමට යාමේදී මහත් අපහසුතාවයකට පත් වීමට සිදුවීමයි. කලින් මා සහභාගී වෙනත් අවස්ථාවලදී මවිසින් කලින්ම ගුවන් ටිකට් මිලදී ගෙන තබා ගන්නා නිසා මට ඒ ගැන එතරම් අපහසුවක් වේ යැයි සිතුණේ නැහැ. නමුත් අධික මිල ගණන් යටතේවත් ඇමරිකාව වෙත ගුවන් ටිකට් ගැනීමට ආසන නැති බවයි අපට දැන ගන්නට ලැබුණේ. කෙසේ හෝ අවසානයේ ඉතා දුෂ්කර මාර්ගයක් වන ඉන්දියාව හරහා යාමට ගුවන් ටිකට් ලබා ගැනීමට අප සමත් වූවා.
ඉන්දියාව වෙත ගොස්, නැවත නිව්යොර්ක් වෙතත් ඉන්පසු ඇමරිකානු අභ්‍යන්තර ගුවන් ගමනකින් වොෂින්ටන් වෙත යාමටත් අපට සිදු වූවා. සාමාන්‍යයෙන් ඇමරිකාව වෙත යන අය බොහෝ විට කරන්නේ, ලංකාවෙන් එන්ගලංතය වෙතත් ඉන් ඇමරිකාව වෙතත් පියාසර කිරීමයි. වඩාත් පහසුම මාර්ගය වන්නේ දෝහා කටාර් වෙත ගොස් ඇමරිකාව වෙත යාමයි. ජපානය හරහා යන ක්‍රමයක්ද ඇතත් එයත් දුරින් වැඩි බවයි මගේ හැඟීම. වොෂින්ටන් වෙත යන්නන්ට දැන් මේ මස 20 වැනිදා සිට ඩුබායි හරහා යන්නත් ක්‍රමයක් ඇති වනවා. ඒ එමිරේට් ගුවන් සේවය වොෂින්ටන් ඩී. සී. වෙත පියාසැරීමට සූදානම් වන නිසා.
උදාර සහ මම, රමේෂ් සමඟ ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් යානයකින් දිල්ලියට පැමිණියා. පැය 3 ටිකක් වැඩි කාලයක් ඒ සඳහා ගත වූවා. අපේ ගුවන් සේවයේ සත්කාරය ඉතා ඉහළයි. නොයෙක් ගුවන් සේවා වලින් ගමන් කර ඇති මා පළමුවෙන්ම එදිනයි ශ්‍රීලංකන් ගුවන් සේවයේ යානයක ගමන් ගත්තේ. මම හොදින්ම සෑහීමකට පත් වූවා.
අපි දිල්ලි ගුවන් තොටේ පැය කීපයක් ට්‍රාන්සිට් සිටිය යුතු නිසා වැඩි හදිසියක් නැතුව ඕපාදූප බලමින් රස්තියාදු වුණා. මතක තබා ගන්න ඉන්දියාවට ඇතුළු වීමේදී තමන්ගේ අතේ ඇති හැම බෑගයකම ගුවන් සේවයේ ටැග් එකක් එල්ලාගෙන යන්න. කොටින්ම තන්ගේ කෝට් කබා ආදිය අතේ ගෙනයනවා නම් ඒවයේද මේ ටැග් එල්ලාගෙන යන්න. අනෙක් කරුණ ඒවාට නිසි ලෙස ඉන්දියානු රේගු නිලධාරීන්ගේ මුද්‍රාවන් තබා ගන්නත් අමතක කරන්න එපා. යම් අමතකවීමක් වුවොත් ඔවුන් ඔබව නවතාගෙන මුල සිටම පිළිවෙලින් නැවත ඔවුන් ගේ පරීක්ෂාවන්ට ලක් කරනවා. එය මහත් කරදරයක්. මා මෙය නොදන්නවා වුවත් මගේ මිතුරන් දන්නා නිසා මා එදින එම කරදරයෙන් බේරුණා.
අපේ කටුනායක ගුවන් තොටත් සමග බැලීමේදී දිල්ලි ගුවන් තොට විශාල වුවත් අපේ නිලධාරින්ගේ ඇති මානුෂික බව ඔවුන් කෙරෙන් මා දැක්කේ නැහැ. අපේ පෙනුමත් ඉන්දියානු මොඩලයේ නිසා හැම විටම ඔවුන් අපව අමතන්නේ හිංදියෙන්. මම කීප සැරයක්ම ඔවුන්ට දැන්වූවා "මට ඔබ කියන කිසිවක් තේරෙන්නේ නැහැ. මම වෙන රටක වැසියෙක්" කියන එක. ඒත් සමහරක් හරක් වගේ නැවත නැවත ඒකම කළා. මම එන ගමනෙදී මේ ගැන ගුවන් තොට බලධාරීන්ට පැමිණිලි කළා. ඉන් මට සෑහෙන වාසියකුත් අත්වුණා ඒ ගැන පසුව ලියන්නම්.
ඊට පසු අපි එයාර් ඉන්ඩියා ගුවන් යානයකින් නිව්යෝර්ක් වෙත පිටත් වූවා. ඒක තමයි ගමන. මීට පෙර එක දිගට පැය 11 පමණ ගුවන් ගමනක යෙදී ඇති මට එතරම් බලපෑමක් සිදු නොවුණත් මගේ මිතුරන් දෙදෙනා සෑහෙන වෙහෙසට පත්වූවා. මධ්‍යම රාත්‍රිය වන විට අවදිව සිටියේ අප කීපදෙනෙක් පමණයි. අපි තුන්දෙනාත් ඉන්දියානු ජාතික අපේ වයසටම අයත් කීපදෙනෙක් එකට එකතු වී හොද හැටි විනෝද වුවා. ගුවන් සේවිකාවන්ට වෙන්කර ඇති කොටසේ ඔවුනුත් සමග කුළුපඟ වීමට අපට වැඩි වෙලාවක් ගත වුණේ නැහැ. කෑම බීම ඕනෙ පදන් ලැබුණා. ඉතා ළාබාල ඒත් එම්. බී. ඒ. උපාධිධාරිනියක් වූ මංද්‍රිකා අප සමඟ මිත්‍ර වූ අය අතරිනුත් විශේෂයි. හොද මාකටියර් කෙනෙක්ගේ ලක්ෂණ ඇගෙන් දක්නට හැකි වුණා. ඇය හැම විටම බොහොම පරිස්සමින් ඉන්දියානු ගුවන් සේවය මාකට් කළා. අපි අහුවෙයි ඕවට.
නිව්යෝර්ක් වෙත පැමිණීමට අපිට පැය 15 1/2 පමණ ගත වී තිබුණා. සෑහෙන වෙහෙසකර බවකින් නිව්යෝර්ක් ජෝන් එෆ් කෙනඩි ගුවන් තොට වෙත ගිය අපට ඉතා ඉක්මනින්ම ආගමන විගමන කටයුතු අහවර කර ගැනීමට හැකි වීම ඇත්තෙන්ම භාග්‍යයක්. සියල්ල පරිඝනක ගත කර ඇති නිසා ඉක්මනින් මගීන්ගේ කටයුතු කර ගැනීමේ හැකියාව තිබෙනවා.
නිව්යෝර්ක් ගුවන් තොටෙන් වොෂින්ටන් රේගන් ගුවන් තොට වෙත පිටත් වීමට ගිය අපිට මුහුණ දීමට සිදු වූයේ අපූරු ගැටලුවකටයි. ඒ තමන්ගේ රේගු කටයුතු තමන්ම ඔන් ලයින් කර ගැනීමයි. පිස්සු හැදෙනව, අපි එතැනට වෙලා කීපදෙනෙක් කරනවා බලන් ඉඳලා පුරුදුකාරයෝ වගේ වැඩේ කර ගත්තා. ඊට පසු ගුවන් යානා පැටියෙක්ට ගොඩවෙලා විනාඩි 51 පමණ වොෂින්ටන් වෙත පැමිණුනා.
එතැන් සිට කතාව දවස් කීපෙකින් දාන්නම්.
Thursday, September 20, 2012
Tuesday, September 18, 2012
මහවෙදනාගේ වතගොත
දෙමසකට ත් ටිකක් වැඩි නිහැඬියාවකින් පසු බොහෝ දේ ලිවීමට තිබේ. ඒ සියල්ල මෙහි කීමට හැකියාව ක් නැත ත්, කියන්නට හැකි දේ පමණ ක් මතකයේ හැටියට කැටි කොට මෙසේ ලියමි.
ඒ 1986/ 1987 වසරයි. උසස් පෙළ විභාගයෙන් පසු ජීවිතය ගැන බොහෝ ගැඹුරින් සිතන්න ට පෙළඹවීම ක් නොතිබුනත්, මා යායුතු අත මවිසින් කලින් ම තෝරගෙන සිටියෙමි.
රටේ තැන තැන ඇවිලෙන ගිනිය, ටයර් සෑ මෙන්ම ධර්ම චක්‍ර ද, එදිනෙදා භාවිතා වන වදන් බවට පත් වී ඇත. උතුර මෙන්ම දකුණ ද ගිනි ගන්නා බවක පැහැදිලි සේයාවන් පෙනෙන්නට තිබිණි. නමුත් අපි බොහෝ අවස්ථාවල රාත්‍රී සාකච්ඡා වලට සහභාගී වීමු. ඒ මගේ නිවසේත් මිතුරන්ගේ නිවාස වලදීත් ය. එන පොට නරකට බව දැනගත් මිතුරන් කොටසක් අප කෙරෙන් දුරස් වීය.
පුරා වසර දෙකකට මඳක් අඩු කාලයක් කෙළි හැංගිමුත්තන් සෙල්ලම අහවර වන බව මටද පසක් වන්නට විය. බොහෝ ප්‍රබලයන් ලොව හැර ගොසිනි. තවත් කුමන විප්ලවද?
ක්‍රමයෙන් විශ්වවිද්‍යාල ඇරඹෙමින් තිබිණි. මාද පැරණි සඟයන් සොයා ගියෙමි. අප අතර සිටි සමහර සොයුරෙක් අප අතැර ගොසිනි. ජීවිතයෙන්ම අතැර ගොසිනි. ඒ ඇති වූ කලකිරීම අද ද මසිත පෙළයි.
කෙසේ හෝ වසර 5 කාලයකින් නිම විය යුතු අපේ වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය ඒ වන විටත් වසර කීපයකින් පසු පසට තල්ලු වී තිබිණි. තවත් වසර දෙකක් පමණ කාලයක් වැඩිපුරත් ගෙවමින් පස් වසරක අධ්‍යාපන කාලය වසර අටකින් නිම කරමින් අපි 1996 දී වෛද්‍යවරුන් ලෙස සමාජයට පා තැබීමු.
එතැන් සිට මට සිදු වූයේ යම් මූල්‍යමය ස්ථාවරයකුත්, වෛද්‍යවරයෙක් ලෙස සමාජමය ස්ථාවරයකු ත් ගොඩනඟා ගැනීමටයි. 2000 වසරේ මගේ දියණිය උපදින විට මා ඒ සඳහා යම් යම් ව්‍යාපෘතීන් දියත් කර තිබුණ ද දියණියගේ අසනීප තත්ත්වය නිසා ඒ සියල්ල විනාශ වී ගිය අයුරු මවිසින් ඔබට මීට පෙර කියා ඇත.
2001 වසරේ දී සියල්ල අලුතින් අරබා ඉතාමත් කෙටි කලකින් විශාල ආර්ථික දියුණුවක් ලබා ගැනීමට මට හැකි විය. යම් දියුණු තත්ත්වයක් ලබා ගැනීමත් සමඟ සියල්ල මගේ ප්‍රිය බිරිද වෙත පවරා දුනිමි. දැන් මම සියල්ලෙන් නිදහස් මිනිසෙක්මි. ඉතා ආශාවෙන් පැතූ මගේ උසස් අධ්‍යාපන කටයුතු ඒ වන විටත් බොහෝ ප්‍රමාද වී තිබිණි. මගේ ඉලක්කය එයයි. 2003 වසරේදී මම නැවතත් උසස් අධ්‍යාපන කටයුතු ඇරබීමි. ඒ සදහා මට පැමිණිබාධක ද මම ඔබට කියා ඇත.
මගේ උපන් දිනය ද යෙදී තිබූ පසුගිය අගෝස්තු මස මම ආචාර්‍ය්‍ය උපාධියට සුදුසුකම් ලදිමි.
මගේ දෙමාපියන් මට ලබා දුන් නම රෝහණ ප්‍රියසුසන්තයි. මගේ පියාගෙන් මවෙත ලද නම රණසිංහ ආරච්චි යන්නයි. මේ දෙකම එකතු කර මම දැන් නම ලෙස භාවිතා කරන්නේ රණසිංහ ආරච්චිගේ රෝහණ ප්‍රිය සුසන්ත යන්නයි. මගේ මුල් ගම මාතරට ත් එහා ඈත රුහුණ වුවත් මගේ පියා ගේ හිතුවක්කාරකම් නිසා මා උපන්නේ කොළඹයි. හැදී වැඩුණේ වත්තලයි. මගේ මුල්ම පාසැල වන්නේ මාවරමණ්ඩිය දරණාගම මහා විද්‍යාලයයි. මගේ ප්‍රියතම බ්ලොග් කරුවකු වන හසිත ගුරුසිංහයන්ගේ මුල්ගම් පියස මගේ ද මුල් කාලය ගෙවුණු බිමයි.
අද මා ඉතා සාර්ථක වුවත් මේ සාර්ථකත්වය පිටුපස මට දිරිය දුන් දෙතුන් දෙනෙක් ඇත. ඒ මගේ මව, මගේ බිරිඳ සහ බිරිඳගේ මවයි. ඇයත් මට දෙවනි මව් කෙනෙකි.
මේ සටහන මෙහි තබන්නේ බ්ලොග් ලෝකයේදී යමෙක් මට කරන ලද අභියෝගයක් නිසායි. මේ මගේ නියම වත ගොතයි. දැනට මම වාසය කරන්නේ නුගේගොඩ නගරයේ ය. යමෙක්ට මා මුණ ගැසීමට ඉතාම පහසු තැනක මම වාසය කරමි.
ඔන්න මහවෙදනා යන නමින් මා මෙතක් කලක් ඔබ හමුවට ආවත් දැන් මගේ නියම වත ගොත ඔබ හමුවේ ඇත. ඒත් මහවෙදනා ලෙසින්ම දිගටම සිටීමට මම කැමැත්තෙමි.
මගේ ඇමරිකානු සංචාරය හා මගේ බ්ලොග් මිතුරන් ගැන යම් සටහනක් මේ සතියේම තබමි. ඒ අතරම මා ඉතා ආශාවෙන් සිටි තවත් ජයග්‍රහණයක් අද දින මට ලැබිණි. එනම් බටහිර රටක විශ්වවිද්‍යාලයක් හා මා සහයෝගී (Collaboration Research) පර්යේෂණයක් කිරීමයි. ස්වීඩනයේ ප්‍රමුඛ විශ්වවිද්‍යාල ආයතනයක් ඒ සදහා සිය කැමැත්ත අද මට ඊයක් මගින් දැනුම් දුන්නාය.
මා නැඟි කන්ද අහවර වී ඇති බව මට දැන් දැන් පසක් වේ.
කෙදිනක හෝ මා මිය යන්නේ රටට බරක් නැති නිදහස් මිනිසෙකු ලෙස බැව් නම් මට හොදටම විශ්වාසය.
ප/ලි.
මා හදුනන බ්ලොග් කරුවෝ කීප දෙනෙක් සිටිති. ඒ සියල්ලන් ගැන මම ඊලඟ ලිපියෙන් කියමි. නමුත් ඉතා ඈත දුරු රටකදී සිංහල බ්ලොග් කාරියක වන අරුණි අක්කා මවෙත දක්වන ලද අනුග්‍රහය ඇත්තෙන්ම මට මහමෙරකි. අක්කේ ඔබ වැන්නන් මේ රට හැර ගොස් සිටීම අපේ අවාසනාවකි. පුරා පැය තුනක් ගතවන අධික දුරක්, කාලයක් ධනයක් වැය කරමින් අප බලන්නට මවක් මෙන් ඔබ පැමිණියාය. ඔබට හිස නමා ආචාර කරමි. මට ඔබ වෙත දෙන්නට ඇත්තේ එපමණකි.
ප/ප/ලි.
ලොකු ජෝන්ගේ අනුග්‍රහයෙන් බ්ලොගය නැවත සකස් කලෙමි. ඔඅබට මගේ ස්තුතිය. ගිම්හාණිටත් බොහෝම ස්තුතියි දුන්නු උපදෙස් වලට.
Tuesday, July 10, 2012
105. කළු ජූලියේ මගේ මතක සහ අනාගත අභියෝග.
ඒ 1983 ජූලි මාසයයි. සුප්‍රසිද්ධ කළු ජූලිය සිදු වූ ඒ අදුරු දිනයයි.
මගේ ජීවිතයෙන් වසර 16 පමණ ගෙවා තිබිණි. ඒ වනවිට අපේ සම වයස් සියල්ලන්ගේම උනන්දුව තිබුණේ වසර අවසන පැවැත්වෙන අ.පො.ස. සා/ පෙ, වෙතයි. මම ඉතා උනන්දු සිසුවෙක් වීමි. මගේ ඉලක්කයක් තිබිණි. ඒ සදහා ක්‍රමානුකූලව වෙහෙසෙමින් සිටියෙමි. දෙවන වාරයේ වාර විභාගයේ සෞඛ්‍යය ප්‍රශ්න පත්‍ර එදිනට නියමිත විෂය විය.
මේ කතාව මෙතෙක් මම කිසිවකුට නොකීවෙමි. ඒ මගේ සිත එයට මට ඉඩ නොඳුන් නිසා වෙනියි මට සිතේ. අද එය ඔබ හමුවේ තබන්නම්. මෙහි සියලු පාත්‍ර වර්ගයා ගෙන් බොහෝ අය ඔවුන්ගේ නියම නමින්ම හඳුන්වමි. කිසිවක් සැඟවිය යුතු නොවේ. ඉතිහාසයේ අපට වූ වැරදීම් (ඇත්තෙන්ම අපේ දෙමාපියන්ට ) අපගේ දරුවන් දැන සිටිය යුතුය. ප්‍රශ්න විසදීම යනු තුන් කල් බලා කළ යුතු කටයුත්තකි.
අප සිතන්නේ අද අප සියලු ජයග්‍රහණයන් ලබා සිටින වගය. නමුත් අද ද නිවැරදි කළයුතු දහසක් දේ තිබේ. අඩු ගණනේ අපේ දරු මුණුබුරන්වත් මේවා නිවැරදි කරනු ඇත. එසේම කල යුතුය. අප අපගේ පරම්පරාව කැපකර මේ කුරිරු යුද්ධය ජය ගත්තෙමු. ඒ ආරම්භ වූයේ අපේ දෙමාපියන්ගේ යුගයේය. නමුත් මෙහි තවත් විසඳිය යුතු තැන් තිබේ. අසීරුම කොටස වන එය අපගේ දරුවනට බාරයි.
මේ මාගේ සජීවී අත්දැකීම්ය.
ප්‍රභාත් අපත් සමග වත්තල විසූවත් ඔහුගේ ගම වූයේ බොරැල්ලයි. මම තැන නොදනිමි, නමුත් ඔහු පාසැල් පැමිණියේ බොරැල්ලේ මහගෙදර සිටයි. ඒ අකාලයේ ඔහුගේ පියා මියගිය දින සිටය. උදේම පැමිණි මා හා ඔහු අතර ඇති වූ දෙබස මෙපරිදි විය.
ප්‍ර. - මචං රෝ... ඊයේ මාර වැඩක්නෙ වුණේ!
මම. - ඇයි ?
ප්‍ර. - අපේ ගෙවල් දිගටම හමුදාව දාල. මහ රෑ කනත්තේ මොකක්ද කේස් එකක් ගියා. හමුදාවට යාපනේදි කවුද ගහලලු. ගොඩක් මැරිලා. (එකල කොටි ගැන අප අසා නැත. සුළුවෙන් ප්‍රශ්නයක් තිබ්බත්, අපගේ මතකට ඇතුළු වන ලෙස ප්‍රශ්නය පැනනැංඟේ 1983 පසුය.)
ඔන්න ඔහොම කතාවක් අද ද මට සිහි වේ.
මේ කියන කාලයේ එය මහ ලොකු නිව්ස් එකක් වූවත් විභාග උනන්දුව නිසාම කතාව යටපත් විය. කොහොමත් ප්‍රභාත් යනු ඕනෑම දෙයක් ඉතා අලංකාරව කීමෙහි බිණීමෙහි සමතෙකි. මගේ තරඟ කරුවෙකි.
අපේ පාසැල දෙමළ මාධ්‍ය සහ සිංහල මාධ්‍ය සහ සිංහල මාධ්‍ය යන මාධ්‍ය දෙකෙන්ම පංති පැවැත්වූවකි.
පී. එල්. සර් අපේ නියෝජ්‍ය විදුහල්පතිවරයාය. හොදම මිතුරෙක් තරම් ළමුන්ට සමීප මෙතුමා ඉතා තදින් දඩුවම් දීම ගැනද චිරප්‍රසිද්ධය. නමුත් කිසිවක් සිතේ තබා නොගන්නා අපූර්ව ගුරුවරයෙකි. මෙතුමා අපේ විභාගය පැවැත්වෙන අවස්ථාවල කොල්ලන්ගේ හොර ඇල්ලීමට හදිසියේ කඩා පනියි. එදින කෙදිනකවත් නැති කලබලයකින් පැමිණි මෙතුමා අපට දුන්නේ අරුම පුදුම උපදෙසකි.
අද දින මෙතැන් සිට පාසැල වසන බවත්,
අප දැනට ලියා ඇති ප්‍රශ්න පත්‍රයන් තමන්ගේ මේසය මතම තිබියදී පිටව යායුතු බවත්,
කිසිම හේතුවකට දෙමළ අංශය පැත්ත පළාතක නොයා යුතු බවත්,
වහාම නිවෙස් වෙත යායුතු බවත්ය.
මොන තරම් සතුටක්ද? පී. එල්. සර් දෙවියෙක්නෙ.
අපිඳු වහාම එළියට පැන්නේ පස්වනක් ප්‍රීතියෙනි. මා, මගේ මිත්‍රයෝ හැමොටම අවුරුදු මෙනි. අපි සිතුවේ ෆිල්ම් හෝල් එකකට පැන ගන්නයි. ඒ දිනවල බිග්බොස් පෙන්වමින් (මතක හැටියට හැදල හංදියේ සමුද්‍රා එකේ.) තිබිණි. එහි ඇති එක් දර්ශනයක් :D, බැලීමට විසි තිස් වාරයක් ගියවුන් ද අප සමග විය.
නමුත් පාරට බට අපට හමුවූයේ අරුම පුදුම වත්තලකි. මේ උදේ පාසැල පැමිණි ඇවරිවත්ත පාරද?
සතර අතින් නැඟෙනා දුම් රොටුය. මහා ගිනිජාලාවන්ය, කුමන නම් අරුමයක්ද??
හද්සියේම ප්‍රභාත්,,,,,,
මචෝ මම අර උදේම කිව්වේ මේ ඒ ගැන මොකක් හරිද දන්නේ නැහැ.
ඒත් සමඟම මහා සේනාවක් පැමිණේ..
"ඒයි පොඩි උන්…….. උඹලා එක්ක ඉන්න දෙමළු අපිට දීලා උඹලා පලයල්ලා ගෙවල් වලට.
උන් අත කඩු පොලු පෙට්‍රල් ආදී දහසක් ආයුධ විය. මහාමාර සේනාව පැමිණියා වැනිය.
ඒත් සමගම මසිතේ විදුලියක් කෙටිනි....ලින්ටා… වටපිට බැලීමි. ලින්ටා අප අතරය. උගේ මුහුණ දැක්කම මට සියල්ල පැහැදිලි විය.
මුලින්ම උන්නේ ජ...කර අයියාය. මගේ පියාගේ මිතුරෙකි. මම ඉදිරියට ගියෙමි.
ආ……. මල්ලි….. යන්න…. යන්න…. ගෙදර,
මම - ජ...කර අයියේ අපි එහෙනම් යනවා.
10 - 15 පමණ නඩයම මුවින් නොබිණූවත් යමක් ඒකමතිකව තීරණය කර තිබිණි.
ලින්ටා යමන් උඹව ගෙදර ඇරලන්න……....
උගේ මුහුණේ අසරණකම මසිතේ ඇති කලේ ලැජ්ජාවකි. ඒ ඇයිදැයි එකල පැටි වියේ වූ මට නොතේරිණි.
ලින්ටන්………………….
………….හොඩියේ සිටම සිංහල උගත් අප සමග දිවි ගෙවූ අපේ මිතුරෙකි. ඌ දන්න දෙමළක් නැත. අද ද සිංහල, ඉංග්‍රීසි හැර වෙනත් බසකින්, ලීමේ බිණීමේ හැකියාවක් ඔහුට නැත. වත්තල ගැමුණු පැලැස් පිටුපස අද කන්ටේනර් යාඩ් එකක් ඇති තැන ඔහුගේ නිවස විය. දැන් අප යනවා නොව දුවනවාය. හැමතින් පෙනෙන්නේ විපතක සේයාවන්ය. ලින්ටාගේ ගෙදර ගිය අප දුටුවේ යුද්ධයකි. ගෙදර සියල්ලන් ගෙනයාමට කවුදෝ පැමිණ තිබිණි. ඒ කවුදැයි දැන් මට මතක නැත.
තෙළඟපාත වෙලෙන් පැන්න කල මගේ නිවසට මිනිත්තු 5ටත් අඩු දුරකි. දැන් මගේ ඔළුවේ ඇත්තේ……….
"සිංණප්පා යි."
මගේ ඉංග්‍රිසි ගුරුවරයා. අපේ යාබඳ නිවසේ වෙසෙන යාපනේ චුන්නාකම් වල පදිංචි පුද්ගලයෙකි. ඔහුගේ පුතා රාසයියා අංකල්, ඇන්ටි, මහේන් මල්ලි, ලොකු නංගි, පොඩී මගේ ඉදිරිපිට පෙනී නොපෙනී යයි. අඩි දෙකට මම ගෙදර පැමිණියෙමි. ගෙට ගොඩවුණේ නැත කෙළින්ම අල්ලපු ගෙදර තාප්පය පැන්නෙමි. පෙර මේ ගෙවල් එක දිගට පේළි ගෙවල් මෙන් තිබූ ඒවාය. අපේ ගේ වෙන්කර සාදා ඇතත්, ඒ වනවිටත් කුස්සියෙන් දෙපසට මාරු විය හැකිය.
ඔවුන් ඒ වනවිටත් කළ යුත්ත කුමක්දැයි කතා කරමින් සිටියි. දරුවන්ද සමග අපේ ගෙදර පැමිණ කතා කරමුයි මා කීවිට, ඇන්ටි මට වැන්ද හැටි අදද මට මැවී පෙනෙයි. ඔවුන් උදේම සිද්ධිය දැන හෝ සැකකර සියල්ල එක්තැන්කර තිබිණි. ඒ පොට්ටනියත් සමග ඇඳිවත පිටින් ගේදොර ඇර තිබියදීම ඔවුන් පිටුපසින් අපේ ගෙට රිංගා ගත්තාය. මම ඒ පැත්තේ හිඩැස තදින් වැසූවේ නිරායාසයෙන් මිසක සිහි බුද්ධියෙන් නොවේ. දැන් මගේ මෙහෙයුමෙන් භාගයක් සපුරා ඇත. තාමත් මා පාසැල් ඇඳුමෙනි.
ක්‍රිෂ්ණා…………
දැන් මම කෙසේ හෝ නිවසින් පිටවිය යුතුය. ඒ එකල මගේ හොදම මිතුරා ගැන බැලීමටය. ක්‍රිෂ්ණමූර්ති සහ ශාන්තමූර්ති මගේ වයසේම මිතුරන් දෙදෙනෙකි. දෙදෙනා සොයුරෝ වෙති. අක්කා, ලොකු අක්කා, මූර්ති අංකල් මට ගෙදර උන් මෙන්ය. ඒ ගෙදරින් කී වෙලක් නම් කා ඇත්ද?
වහාම නිවෙස් තුනකට එහායින් ඒ ගෙදරට යන විට සියල්ල අවසන් වී තිබිණි. ගේ ගිනි ගනියි. මූර්තිලාට වූවක් මම නොදනිමි. මගේ පපුව කඩා හැළෙයි. වත්තට පැන බැලූවත් කිසිවෙක් නැත. විපතට පත් වූවන්ද, විපත කළවුන්ද නැත. මගේ අතේ ජීවිත ගණනාවක් ඇති බැවින් මම වහාම නිවසට නැවත පැමිණියෙමි.
මේ සටහන කෙතරම් දිගු වුවත් මට කෙදිනකවත් නැවත මෙය ලිවිය නොහැක. ඒ නිසා අදම ලියමි. පළ කිරීම ගැනද මම තවම තීරණයක් ගෙන නැත. කෙදිනක පළ කරමිදැයි මමද නොදනිමි. බ්ලොග් ලෝකයට පැමිණි මුලම මෙවැන්නක් ලිවීම සුදුසුදැයි මම නොදනිමි. මේ බ්ලොග් ලියන්නන් අතර මා දන්නා කිසිවෙක්ම නැත. මේ වැන්නක් බ්ලොග් පාඨකයන් කෙසේ පිළිගනියිද? (මේ ලිපිය 2011 ජූලිවල ලියූවකි.)
මගේ වැඩ නිසා මගේ මවට සෑහෙන ප්‍රශ්න ගණනාවක්... පස් දෙනෙකුගෙන් යුතු අපේ පවුලත්, රාසයියා අංකල්ගේ ගෙදර කට්ටියත් පෝෂණය කළයුතු නොවැ....
ඔන්න දැන් මාර සේනාව අපේ මිදුලේ. අපිට කියලා වෙනම මිදුලක් නැහැ. මේ ගෙවල් හතකින් පහකටම ඇත්තේ එක මිදුලයි. ගේ ළඟම තාප්පේ ගෙවල් අතර පරතරය අඩියක්වත් නැහැ. මා සහ මව මුන්ට දැන් මුහුණ දෙන්න ඕනෙ.
අර බැගෑපත් මුහුණු...
ඔවුන්ගේ ප්‍රමුඛයා බි…..දු එකල සිටි මැරයෙක් අකාලේ මියගියා.
ආ මල්ලී එන්න එපෑ අපිත් එක්ක.
මම - ඇයි අයියා..
මැරයා - මේක මල්ලි ජාති ආලෙන් කරන වැඩක්... අපේ කොල්ලො මරල මුන්ට බේරෙන්න දෙන්න බැහැනේ.
මම - එහෙමද? (මම එවිටයි දැන ගත්තේ, මට අසනීප වූ විට බෙහෙත් ගෙන්න එක්ක යන, ක්ලාස් එක්ක යන, අපි සමඟ සෙල්ලම් කරන රාසයියා අංකල් අපේ හමුදාවට බෝම්බ තියන්න ගිය බව. )
දැන් මේ මැරයා මගෙන් අහනවා කෝ මල්ලි එහා ගෙදර ... දෙමළු ටික?
මම - අනේ මන්ද?
මැරයා - මල්ලී මුන් පැනලනෙ.
මම - නැහැ... නැහැ…. අයියා දැන් හිටියනේ.
රාසයියා අංකල් ගේ ගෙට පිටුපස මහ වෙල අවුරුදු සිය ගණනකින් වපුරා නැහැ. මහ පංකැලේ.
මැරයා - පංකැලේ මුන් ඇති ගිනිතියපියව් ඕකට.
මම - අයියා දැන් මේකට ගිනි තිබ්බොත් අපේ ගේ, අර ගෙවල් ඔක්කොම ගිනි ගන්නවනේ.
කෙසේ හෝ නිවසත් අවට වෙල් යායත් ගිනි තැබීමේ මෝඩ ක්‍රියාව නොකර සිටීමට උන් පෙළබීමට මට හැකි වුනා. උන් ගියේ අපේ කොල්ලො මරපු රාසයියා අංකල්ගේ ගේ බිමට සමතලා කරලම දාලා.
විනාඩි දහයක් විතර අපිත් එක්ක කතා කළ මැරයෝ යන්න ගියා. අපේ ගේ වහලා වෙන්ද වගේම මිදුලේ නංගිලයි මල්ලියි තියලා මම ගියා අම්මත් එක්ක වත්තල, ගෙදරට බඩු ගේන්න.
මොන වත්තලක්ද??
එකම විශාලා මහ නුවරක්.
හැම පැත්තෙන්ම ගිනි ගන්නවා.
හැබැයි දෙමළ මිනිස්සු නැහැ. ඒ අවුරුදු ගණනක් සිංහලයොත් එක්ක එකට කාල බීල හිටපු මිනිස්සුන්ව කවුරුත් මැරයන්ට පාවලා දුන්නේ නැහැ.
වත්තල එකම කඩයයි ඇරලා තිබ්බේ. ග…..ගේ මුදලාලිගේ කඩේ. ඒත් මුදලාලි නැහැ. මිනිහ ගිහිල්ලා එහාපැත්තේ තෙල් කඩේ හිටිය, හමුදාවට බෝම්බ තිබ්බ, මුදලාලිගේ කඩේ කඩන්න. බැලුවම අපිට ගන්න තිබුණේ පිටියි හාල් සීනි වගේ දේවල්. මිනිස්සු කඩෙන් බඩු ගන්නවා සල්ලි ගන්න කෙනෙක් නැහැ. අපි දෙන්නත් අපිට අවශ්‍ය දේවල් අරගෙන සල්ලි නොදීම ආවා.
මෙහෙම දින තුනක් විතර ගත වුණා. වත්තල පොලීසියේ සිටි සාජන් කෙනෙක් වූ මගේ පියාගේ සොයුරෙක් මාර්ගයෙන් මගේ මව රාසයියා පවුල රජයට බාරදුන්නා.
මූර්ති පවුලත් අහල පහළ අය විසින් බේරාගෙන තිබුණා. උපතින් පමණක් දෙමළ වූ මූර්තිලා දෙදෙනාම සිංහල කාන්තාවන් පාවාගෙන අදද ඉතා හොදින් සිංහලයන් මෙන් ජීවත් වෙනවා.
ජීවිත කාලයක් අපත් සමග දිවිගෙවූ පහක් හයක් පමණ ප්‍රමාණයක් කුරිරු ලෙස ඝාතනය වූවා.
ඒත් ඒ සියලුම මැරයන් සහ ඒවාට අනුබල දුන් අය අද මේවන විට මෙලොව නැහැ. මට මතකයි එක අවස්ථාවක, එයිට බොහෝ කාලයකට පසු එම සිද්ධීන් වලට ක්‍රියාකාරීව සම්බන්ධ වූ අයෙක්, වත්තල හංදියේදී තම මෝටර් සයිකලය මත වාඩි වී සිටියදී ලඟින් ගිය කන්ටේනර් රථයකට යට වී මිය ගියා. හිස පොඩි වී තිබුනේ බයිසිකලයට කිසිම හානියක් නොවී. මම කියන්නේ නැහැ එය හාස්කමක් ලෙස නමුත් වසර කීපයක් යත්දි ඉතාම තරුණ වියේ සිටි ඒ සියල්ලන්ම මෙලොවින් චුත වී ගියා.
____________________________________
මේ ටික ලිව්වේ 2012 ජූලි මස හෙවත් ඊයේ පෙරේද.
යම් ලෙසක ඒ අමිහිරි සිද්ධිය 1983 ජූලි මස සිදු නොවුනානම් අද මේ රට මෙයිට වඩා බොහෝ වෙනස් වෙන්න තිබුනා කියන එක මට නිතරම සිතෙනවා.
අපි ළඟින් ඇසුරු කළ අපත් එක්ක එකට සිටි දෙමළ මිනිසුන් මේ දිනයෙන් පසු සිටියේ වියරු වැටිලා. මම ඒක දැක්ක, ඒ සිරිමාවෝ බණඩාරනායක විද්‍යාලයේ තිබුණු අනාථ කඳවුරට දින කීපයක්ම කෑම බීම අරගෙන මගේ මිතුරන් බලන්න මම ආව නිසා. එදින කුඩා මටත් සිතුණා මේ රටේ අනාගතය වෙනස් වන සිද්ධියක් බවට මේක හැරෙයි කියලා.
අන්තිමට ඒක එහෙමම වුණා. දහස් ගණනක් අහිංසකයෝ මළා මගේ ළඟම අය කීපදෙනෙක් අකාලයේ මිය ගියා. කුරිරු යුද්ධය නිසා අනාථ වූ ජාති දෙකේම පිරිස කොපමණද?
එදා උදේම කළයුත්ත කළේ සවස 4ත් පසු වී මට මතක හැටියට. එදා උදේම රටපුරා ඇදිරි නීතිය දමා හමුදාව කැඳවූවා නම්, මේ රටේ ඊට පසු ඇති වූ අඳුරු යුගයට අපේ දරුවන් මුහුණ නොදීමට තිබුණා. එදා අපි මුහුණ දුන්නේ නීතියක් නැති දිනයකට. එදා ඒ පැය කීපය අපේ ප්‍රදේශය පාලනය කළේ මැරයෝ.
මෙහෙන් ගිය, ඒ අවධියේ අපේ වයසේ සිටි සියල්ලන්ම ත්‍රස්තවාදයට එක් වෙන්න ඇති. ඒකෙන් උන් ප්‍රබල වුණා. ප්‍රතිඵලය අවුරුදු 30 දිග්ගැසුණු යුද්ධය.
ඒ විතරක්ද?
මොනතරම් ජාති දෙකටම අයත් උගතුන්, වියතුන්, අහිංසකයෝ, දරුවෝ, වෙනත් ජාතීන්, විනාශ වුණාද?
අද මේ රට මේ තිබෙන ජරා තත්වයට පත්වෙන්න ඒ පැය කීපය හේතු වුණා නේද?.
ඒ නිසා අපි අද ගන්න තීරණ අපේ අනාගතයට මොනතරම් බලපානවද?
මේ කියන කිසි දෙයක් ගැන අවබෝධයක් නැති මැරයන් යම් තැනක, යම් කාලයක එක් මොහොතකට ප්‍රබල වීම රටක අනාගතයට කරන බලපෑම කොතෙක්ද?
මේ සියල්ලම මම ජීවත් වූ දශක කීපය තුළ මට අත්දකින්න වුණා. ඒ නිසා අපේ දරුවන්ට මේ සියල්ලෙන් තොර රටක් සාදා දෙන්න අපි හැමෝම කැපවිය යුතුයි නේද?
මේ ලිපිය කිසිදා පළ නොකරන්න සිතා සිටියත් එය පළ කළ යුතුම යැයි මට සිතුණේ එදා ඒ අදුරු දිනය වගේම භ්‍යානක පෙරනිමිත්තක් මම අද දකින නිසයි. ඒ....
දරුවන් කාමුකයන්ට බිලි වීම......
රටේ සියල්ලන්ටම සමානව තිබිය යුතු නීතියේ ආධිපත්‍ය ගිලිහී යාම...
විශේෂයෙන්ම මහජනයා නීතිය විශ්වාස නොකරන තැනට රට පත්වීම......
මට හිතෙන්නේ මේ රට කුරිරු යුද්ධයෙන් ගලවාගෙන අපි යන්නේ හසරක් නැතුව ප්‍රපාතයට.
රටේ නීතියෙ ප්‍රමුඛත්වයට නංවන්න මේ අවුරුදු තුන හොදටම ඇති. දැන්වත් ඒ ගැන යමක් කිරීම ඉතාමත් සුදුසුයි.
හෙට පරක්කු වැඩියි කිව්වොත් .....
මගේ ජීවිතයෙන් වසර 16 පමණ ගෙවා තිබිණි. ඒ වනවිට අපේ සම වයස් සියල්ලන්ගේම උනන්දුව තිබුණේ වසර අවසන පැවැත්වෙන අ.පො.ස. සා/ පෙ, වෙතයි. මම ඉතා උනන්දු සිසුවෙක් වීමි. මගේ ඉලක්කයක් තිබිණි. ඒ සදහා ක්‍රමානුකූලව වෙහෙසෙමින් සිටියෙමි. දෙවන වාරයේ වාර විභාගයේ සෞඛ්‍යය ප්‍රශ්න පත්‍ර එදිනට නියමිත විෂය විය.
මේ කතාව මෙතෙක් මම කිසිවකුට නොකීවෙමි. ඒ මගේ සිත එයට මට ඉඩ නොඳුන් නිසා වෙනියි මට සිතේ. අද එය ඔබ හමුවේ තබන්නම්. මෙහි සියලු පාත්‍ර වර්ගයා ගෙන් බොහෝ අය ඔවුන්ගේ නියම නමින්ම හඳුන්වමි. කිසිවක් සැඟවිය යුතු නොවේ. ඉතිහාසයේ අපට වූ වැරදීම් (ඇත්තෙන්ම අපේ දෙමාපියන්ට ) අපගේ දරුවන් දැන සිටිය යුතුය. ප්‍රශ්න විසදීම යනු තුන් කල් බලා කළ යුතු කටයුත්තකි.
අප සිතන්නේ අද අප සියලු ජයග්‍රහණයන් ලබා සිටින වගය. නමුත් අද ද නිවැරදි කළයුතු දහසක් දේ තිබේ. අඩු ගණනේ අපේ දරු මුණුබුරන්වත් මේවා නිවැරදි කරනු ඇත. එසේම කල යුතුය. අප අපගේ පරම්පරාව කැපකර මේ කුරිරු යුද්ධය ජය ගත්තෙමු. ඒ ආරම්භ වූයේ අපේ දෙමාපියන්ගේ යුගයේය. නමුත් මෙහි තවත් විසඳිය යුතු තැන් තිබේ. අසීරුම කොටස වන එය අපගේ දරුවනට බාරයි.
මේ මාගේ සජීවී අත්දැකීම්ය.
ප්‍රභාත් අපත් සමග වත්තල විසූවත් ඔහුගේ ගම වූයේ බොරැල්ලයි. මම තැන නොදනිමි, නමුත් ඔහු පාසැල් පැමිණියේ බොරැල්ලේ මහගෙදර සිටයි. ඒ අකාලයේ ඔහුගේ පියා මියගිය දින සිටය. උදේම පැමිණි මා හා ඔහු අතර ඇති වූ දෙබස මෙපරිදි විය.
ප්‍ර. - මචං රෝ... ඊයේ මාර වැඩක්නෙ වුණේ!
මම. - ඇයි ?
ප්‍ර. - අපේ ගෙවල් දිගටම හමුදාව දාල. මහ රෑ කනත්තේ මොකක්ද කේස් එකක් ගියා. හමුදාවට යාපනේදි කවුද ගහලලු. ගොඩක් මැරිලා. (එකල කොටි ගැන අප අසා නැත. සුළුවෙන් ප්‍රශ්නයක් තිබ්බත්, අපගේ මතකට ඇතුළු වන ලෙස ප්‍රශ්නය පැනනැංඟේ 1983 පසුය.)
ඔන්න ඔහොම කතාවක් අද ද මට සිහි වේ.
මේ කියන කාලයේ එය මහ ලොකු නිව්ස් එකක් වූවත් විභාග උනන්දුව නිසාම කතාව යටපත් විය. කොහොමත් ප්‍රභාත් යනු ඕනෑම දෙයක් ඉතා අලංකාරව කීමෙහි බිණීමෙහි සමතෙකි. මගේ තරඟ කරුවෙකි.
අපේ පාසැල දෙමළ මාධ්‍ය සහ සිංහල මාධ්‍ය සහ සිංහල මාධ්‍ය යන මාධ්‍ය දෙකෙන්ම පංති පැවැත්වූවකි.
පී. එල්. සර් අපේ නියෝජ්‍ය විදුහල්පතිවරයාය. හොදම මිතුරෙක් තරම් ළමුන්ට සමීප මෙතුමා ඉතා තදින් දඩුවම් දීම ගැනද චිරප්‍රසිද්ධය. නමුත් කිසිවක් සිතේ තබා නොගන්නා අපූර්ව ගුරුවරයෙකි. මෙතුමා අපේ විභාගය පැවැත්වෙන අවස්ථාවල කොල්ලන්ගේ හොර ඇල්ලීමට හදිසියේ කඩා පනියි. එදින කෙදිනකවත් නැති කලබලයකින් පැමිණි මෙතුමා අපට දුන්නේ අරුම පුදුම උපදෙසකි.
අද දින මෙතැන් සිට පාසැල වසන බවත්,
අප දැනට ලියා ඇති ප්‍රශ්න පත්‍රයන් තමන්ගේ මේසය මතම තිබියදී පිටව යායුතු බවත්,
කිසිම හේතුවකට දෙමළ අංශය පැත්ත පළාතක නොයා යුතු බවත්,
වහාම නිවෙස් වෙත යායුතු බවත්ය.
මොන තරම් සතුටක්ද? පී. එල්. සර් දෙවියෙක්නෙ.
අපිඳු වහාම එළියට පැන්නේ පස්වනක් ප්‍රීතියෙනි. මා, මගේ මිත්‍රයෝ හැමොටම අවුරුදු මෙනි. අපි සිතුවේ ෆිල්ම් හෝල් එකකට පැන ගන්නයි. ඒ දිනවල බිග්බොස් පෙන්වමින් (මතක හැටියට හැදල හංදියේ සමුද්‍රා එකේ.) තිබිණි. එහි ඇති එක් දර්ශනයක් :D, බැලීමට විසි තිස් වාරයක් ගියවුන් ද අප සමග විය.
නමුත් පාරට බට අපට හමුවූයේ අරුම පුදුම වත්තලකි. මේ උදේ පාසැල පැමිණි ඇවරිවත්ත පාරද?
සතර අතින් නැඟෙනා දුම් රොටුය. මහා ගිනිජාලාවන්ය, කුමන නම් අරුමයක්ද??
හද්සියේම ප්‍රභාත්,,,,,,
මචෝ මම අර උදේම කිව්වේ මේ ඒ ගැන මොකක් හරිද දන්නේ නැහැ.
ඒත් සමඟම මහා සේනාවක් පැමිණේ..
"ඒයි පොඩි උන්…….. උඹලා එක්ක ඉන්න දෙමළු අපිට දීලා උඹලා පලයල්ලා ගෙවල් වලට.
උන් අත කඩු පොලු පෙට්‍රල් ආදී දහසක් ආයුධ විය. මහාමාර සේනාව පැමිණියා වැනිය.
ඒත් සමගම මසිතේ විදුලියක් කෙටිනි....ලින්ටා… වටපිට බැලීමි. ලින්ටා අප අතරය. උගේ මුහුණ දැක්කම මට සියල්ල පැහැදිලි විය.
මුලින්ම උන්නේ ජ...කර අයියාය. මගේ පියාගේ මිතුරෙකි. මම ඉදිරියට ගියෙමි.
ආ……. මල්ලි….. යන්න…. යන්න…. ගෙදර,
මම - ජ...කර අයියේ අපි එහෙනම් යනවා.
10 - 15 පමණ නඩයම මුවින් නොබිණූවත් යමක් ඒකමතිකව තීරණය කර තිබිණි.
ලින්ටා යමන් උඹව ගෙදර ඇරලන්න……....
උගේ මුහුණේ අසරණකම මසිතේ ඇති කලේ ලැජ්ජාවකි. ඒ ඇයිදැයි එකල පැටි වියේ වූ මට නොතේරිණි.
ලින්ටන්………………….
………….හොඩියේ සිටම සිංහල උගත් අප සමග දිවි ගෙවූ අපේ මිතුරෙකි. ඌ දන්න දෙමළක් නැත. අද ද සිංහල, ඉංග්‍රීසි හැර වෙනත් බසකින්, ලීමේ බිණීමේ හැකියාවක් ඔහුට නැත. වත්තල ගැමුණු පැලැස් පිටුපස අද කන්ටේනර් යාඩ් එකක් ඇති තැන ඔහුගේ නිවස විය. දැන් අප යනවා නොව දුවනවාය. හැමතින් පෙනෙන්නේ විපතක සේයාවන්ය. ලින්ටාගේ ගෙදර ගිය අප දුටුවේ යුද්ධයකි. ගෙදර සියල්ලන් ගෙනයාමට කවුදෝ පැමිණ තිබිණි. ඒ කවුදැයි දැන් මට මතක නැත.
තෙළඟපාත වෙලෙන් පැන්න කල මගේ නිවසට මිනිත්තු 5ටත් අඩු දුරකි. දැන් මගේ ඔළුවේ ඇත්තේ……….
"සිංණප්පා යි."
මගේ ඉංග්‍රිසි ගුරුවරයා. අපේ යාබඳ නිවසේ වෙසෙන යාපනේ චුන්නාකම් වල පදිංචි පුද්ගලයෙකි. ඔහුගේ පුතා රාසයියා අංකල්, ඇන්ටි, මහේන් මල්ලි, ලොකු නංගි, පොඩී මගේ ඉදිරිපිට පෙනී නොපෙනී යයි. අඩි දෙකට මම ගෙදර පැමිණියෙමි. ගෙට ගොඩවුණේ නැත කෙළින්ම අල්ලපු ගෙදර තාප්පය පැන්නෙමි. පෙර මේ ගෙවල් එක දිගට පේළි ගෙවල් මෙන් තිබූ ඒවාය. අපේ ගේ වෙන්කර සාදා ඇතත්, ඒ වනවිටත් කුස්සියෙන් දෙපසට මාරු විය හැකිය.
ඔවුන් ඒ වනවිටත් කළ යුත්ත කුමක්දැයි කතා කරමින් සිටියි. දරුවන්ද සමග අපේ ගෙදර පැමිණ කතා කරමුයි මා කීවිට, ඇන්ටි මට වැන්ද හැටි අදද මට මැවී පෙනෙයි. ඔවුන් උදේම සිද්ධිය දැන හෝ සැකකර සියල්ල එක්තැන්කර තිබිණි. ඒ පොට්ටනියත් සමග ඇඳිවත පිටින් ගේදොර ඇර තිබියදීම ඔවුන් පිටුපසින් අපේ ගෙට රිංගා ගත්තාය. මම ඒ පැත්තේ හිඩැස තදින් වැසූවේ නිරායාසයෙන් මිසක සිහි බුද්ධියෙන් නොවේ. දැන් මගේ මෙහෙයුමෙන් භාගයක් සපුරා ඇත. තාමත් මා පාසැල් ඇඳුමෙනි.
ක්‍රිෂ්ණා…………
දැන් මම කෙසේ හෝ නිවසින් පිටවිය යුතුය. ඒ එකල මගේ හොදම මිතුරා ගැන බැලීමටය. ක්‍රිෂ්ණමූර්ති සහ ශාන්තමූර්ති මගේ වයසේම මිතුරන් දෙදෙනෙකි. දෙදෙනා සොයුරෝ වෙති. අක්කා, ලොකු අක්කා, මූර්ති අංකල් මට ගෙදර උන් මෙන්ය. ඒ ගෙදරින් කී වෙලක් නම් කා ඇත්ද?
වහාම නිවෙස් තුනකට එහායින් ඒ ගෙදරට යන විට සියල්ල අවසන් වී තිබිණි. ගේ ගිනි ගනියි. මූර්තිලාට වූවක් මම නොදනිමි. මගේ පපුව කඩා හැළෙයි. වත්තට පැන බැලූවත් කිසිවෙක් නැත. විපතට පත් වූවන්ද, විපත කළවුන්ද නැත. මගේ අතේ ජීවිත ගණනාවක් ඇති බැවින් මම වහාම නිවසට නැවත පැමිණියෙමි.
මේ සටහන කෙතරම් දිගු වුවත් මට කෙදිනකවත් නැවත මෙය ලිවිය නොහැක. ඒ නිසා අදම ලියමි. පළ කිරීම ගැනද මම තවම තීරණයක් ගෙන නැත. කෙදිනක පළ කරමිදැයි මමද නොදනිමි. බ්ලොග් ලෝකයට පැමිණි මුලම මෙවැන්නක් ලිවීම සුදුසුදැයි මම නොදනිමි. මේ බ්ලොග් ලියන්නන් අතර මා දන්නා කිසිවෙක්ම නැත. මේ වැන්නක් බ්ලොග් පාඨකයන් කෙසේ පිළිගනියිද? (මේ ලිපිය 2011 ජූලිවල ලියූවකි.)
මගේ වැඩ නිසා මගේ මවට සෑහෙන ප්‍රශ්න ගණනාවක්... පස් දෙනෙකුගෙන් යුතු අපේ පවුලත්, රාසයියා අංකල්ගේ ගෙදර කට්ටියත් පෝෂණය කළයුතු නොවැ....
ඔන්න දැන් මාර සේනාව අපේ මිදුලේ. අපිට කියලා වෙනම මිදුලක් නැහැ. මේ ගෙවල් හතකින් පහකටම ඇත්තේ එක මිදුලයි. ගේ ළඟම තාප්පේ ගෙවල් අතර පරතරය අඩියක්වත් නැහැ. මා සහ මව මුන්ට දැන් මුහුණ දෙන්න ඕනෙ.
අර බැගෑපත් මුහුණු...
ඔවුන්ගේ ප්‍රමුඛයා බි…..දු එකල සිටි මැරයෙක් අකාලේ මියගියා.
ආ මල්ලී එන්න එපෑ අපිත් එක්ක.
මම - ඇයි අයියා..
මැරයා - මේක මල්ලි ජාති ආලෙන් කරන වැඩක්... අපේ කොල්ලො මරල මුන්ට බේරෙන්න දෙන්න බැහැනේ.
මම - එහෙමද? (මම එවිටයි දැන ගත්තේ, මට අසනීප වූ විට බෙහෙත් ගෙන්න එක්ක යන, ක්ලාස් එක්ක යන, අපි සමඟ සෙල්ලම් කරන රාසයියා අංකල් අපේ හමුදාවට බෝම්බ තියන්න ගිය බව. )
දැන් මේ මැරයා මගෙන් අහනවා කෝ මල්ලි එහා ගෙදර ... දෙමළු ටික?
මම - අනේ මන්ද?
මැරයා - මල්ලී මුන් පැනලනෙ.
මම - නැහැ... නැහැ…. අයියා දැන් හිටියනේ.
රාසයියා අංකල් ගේ ගෙට පිටුපස මහ වෙල අවුරුදු සිය ගණනකින් වපුරා නැහැ. මහ පංකැලේ.
මැරයා - පංකැලේ මුන් ඇති ගිනිතියපියව් ඕකට.
මම - අයියා දැන් මේකට ගිනි තිබ්බොත් අපේ ගේ, අර ගෙවල් ඔක්කොම ගිනි ගන්නවනේ.
කෙසේ හෝ නිවසත් අවට වෙල් යායත් ගිනි තැබීමේ මෝඩ ක්‍රියාව නොකර සිටීමට උන් පෙළබීමට මට හැකි වුනා. උන් ගියේ අපේ කොල්ලො මරපු රාසයියා අංකල්ගේ ගේ බිමට සමතලා කරලම දාලා.
විනාඩි දහයක් විතර අපිත් එක්ක කතා කළ මැරයෝ යන්න ගියා. අපේ ගේ වහලා වෙන්ද වගේම මිදුලේ නංගිලයි මල්ලියි තියලා මම ගියා අම්මත් එක්ක වත්තල, ගෙදරට බඩු ගේන්න.
මොන වත්තලක්ද??
එකම විශාලා මහ නුවරක්.
හැම පැත්තෙන්ම ගිනි ගන්නවා.
හැබැයි දෙමළ මිනිස්සු නැහැ. ඒ අවුරුදු ගණනක් සිංහලයොත් එක්ක එකට කාල බීල හිටපු මිනිස්සුන්ව කවුරුත් මැරයන්ට පාවලා දුන්නේ නැහැ.
වත්තල එකම කඩයයි ඇරලා තිබ්බේ. ග…..ගේ මුදලාලිගේ කඩේ. ඒත් මුදලාලි නැහැ. මිනිහ ගිහිල්ලා එහාපැත්තේ තෙල් කඩේ හිටිය, හමුදාවට බෝම්බ තිබ්බ, මුදලාලිගේ කඩේ කඩන්න. බැලුවම අපිට ගන්න තිබුණේ පිටියි හාල් සීනි වගේ දේවල්. මිනිස්සු කඩෙන් බඩු ගන්නවා සල්ලි ගන්න කෙනෙක් නැහැ. අපි දෙන්නත් අපිට අවශ්‍ය දේවල් අරගෙන සල්ලි නොදීම ආවා.
මෙහෙම දින තුනක් විතර ගත වුණා. වත්තල පොලීසියේ සිටි සාජන් කෙනෙක් වූ මගේ පියාගේ සොයුරෙක් මාර්ගයෙන් මගේ මව රාසයියා පවුල රජයට බාරදුන්නා.
මූර්ති පවුලත් අහල පහළ අය විසින් බේරාගෙන තිබුණා. උපතින් පමණක් දෙමළ වූ මූර්තිලා දෙදෙනාම සිංහල කාන්තාවන් පාවාගෙන අදද ඉතා හොදින් සිංහලයන් මෙන් ජීවත් වෙනවා.
ජීවිත කාලයක් අපත් සමග දිවිගෙවූ පහක් හයක් පමණ ප්‍රමාණයක් කුරිරු ලෙස ඝාතනය වූවා.
ඒත් ඒ සියලුම මැරයන් සහ ඒවාට අනුබල දුන් අය අද මේවන විට මෙලොව නැහැ. මට මතකයි එක අවස්ථාවක, එයිට බොහෝ කාලයකට පසු එම සිද්ධීන් වලට ක්‍රියාකාරීව සම්බන්ධ වූ අයෙක්, වත්තල හංදියේදී තම මෝටර් සයිකලය මත වාඩි වී සිටියදී ලඟින් ගිය කන්ටේනර් රථයකට යට වී මිය ගියා. හිස පොඩි වී තිබුනේ බයිසිකලයට කිසිම හානියක් නොවී. මම කියන්නේ නැහැ එය හාස්කමක් ලෙස නමුත් වසර කීපයක් යත්දි ඉතාම තරුණ වියේ සිටි ඒ සියල්ලන්ම මෙලොවින් චුත වී ගියා.
____________________________________
මේ ටික ලිව්වේ 2012 ජූලි මස හෙවත් ඊයේ පෙරේද.
යම් ලෙසක ඒ අමිහිරි සිද්ධිය 1983 ජූලි මස සිදු නොවුනානම් අද මේ රට මෙයිට වඩා බොහෝ වෙනස් වෙන්න තිබුනා කියන එක මට නිතරම සිතෙනවා.
අපි ළඟින් ඇසුරු කළ අපත් එක්ක එකට සිටි දෙමළ මිනිසුන් මේ දිනයෙන් පසු සිටියේ වියරු වැටිලා. මම ඒක දැක්ක, ඒ සිරිමාවෝ බණඩාරනායක විද්‍යාලයේ තිබුණු අනාථ කඳවුරට දින කීපයක්ම කෑම බීම අරගෙන මගේ මිතුරන් බලන්න මම ආව නිසා. එදින කුඩා මටත් සිතුණා මේ රටේ අනාගතය වෙනස් වන සිද්ධියක් බවට මේක හැරෙයි කියලා.
අන්තිමට ඒක එහෙමම වුණා. දහස් ගණනක් අහිංසකයෝ මළා මගේ ළඟම අය කීපදෙනෙක් අකාලයේ මිය ගියා. කුරිරු යුද්ධය නිසා අනාථ වූ ජාති දෙකේම පිරිස කොපමණද?
එදා උදේම කළයුත්ත කළේ සවස 4ත් පසු වී මට මතක හැටියට. එදා උදේම රටපුරා ඇදිරි නීතිය දමා හමුදාව කැඳවූවා නම්, මේ රටේ ඊට පසු ඇති වූ අඳුරු යුගයට අපේ දරුවන් මුහුණ නොදීමට තිබුණා. එදා අපි මුහුණ දුන්නේ නීතියක් නැති දිනයකට. එදා ඒ පැය කීපය අපේ ප්‍රදේශය පාලනය කළේ මැරයෝ.
මෙහෙන් ගිය, ඒ අවධියේ අපේ වයසේ සිටි සියල්ලන්ම ත්‍රස්තවාදයට එක් වෙන්න ඇති. ඒකෙන් උන් ප්‍රබල වුණා. ප්‍රතිඵලය අවුරුදු 30 දිග්ගැසුණු යුද්ධය.
ඒ විතරක්ද?
මොනතරම් ජාති දෙකටම අයත් උගතුන්, වියතුන්, අහිංසකයෝ, දරුවෝ, වෙනත් ජාතීන්, විනාශ වුණාද?
අද මේ රට මේ තිබෙන ජරා තත්වයට පත්වෙන්න ඒ පැය කීපය හේතු වුණා නේද?.
ඒ නිසා අපි අද ගන්න තීරණ අපේ අනාගතයට මොනතරම් බලපානවද?
මේ කියන කිසි දෙයක් ගැන අවබෝධයක් නැති මැරයන් යම් තැනක, යම් කාලයක එක් මොහොතකට ප්‍රබල වීම රටක අනාගතයට කරන බලපෑම කොතෙක්ද?
මේ සියල්ලම මම ජීවත් වූ දශක කීපය තුළ මට අත්දකින්න වුණා. ඒ නිසා අපේ දරුවන්ට මේ සියල්ලෙන් තොර රටක් සාදා දෙන්න අපි හැමෝම කැපවිය යුතුයි නේද?
මේ ලිපිය කිසිදා පළ නොකරන්න සිතා සිටියත් එය පළ කළ යුතුම යැයි මට සිතුණේ එදා ඒ අදුරු දිනය වගේම භ්‍යානක පෙරනිමිත්තක් මම අද දකින නිසයි. ඒ....
දරුවන් කාමුකයන්ට බිලි වීම......
රටේ සියල්ලන්ටම සමානව තිබිය යුතු නීතියේ ආධිපත්‍ය ගිලිහී යාම...
විශේෂයෙන්ම මහජනයා නීතිය විශ්වාස නොකරන තැනට රට පත්වීම......
මට හිතෙන්නේ මේ රට කුරිරු යුද්ධයෙන් ගලවාගෙන අපි යන්නේ හසරක් නැතුව ප්‍රපාතයට.
රටේ නීතියෙ ප්‍රමුඛත්වයට නංවන්න මේ අවුරුදු තුන හොදටම ඇති. දැන්වත් ඒ ගැන යමක් කිරීම ඉතාමත් සුදුසුයි.
හෙට පරක්කු වැඩියි කිව්වොත් .....
Thursday, July 5, 2012
104. තරබාරුව මට්ටු කරන උපක්‍රම.
මේ ලිපියේ තුන් වැනි කොටස තමා මේ. මුලින්ම පටන් ගනිද්දී නම් ඒ තරම් කොටස් කරන්න හිතුවෙ නැහැ. ඒත් ලියාගෙන යත්දි වැඩි වුණා. අදනම් අවසානයි.
ඔන්න භාෂාව බොහොම සරලව දෙන්න උත්සාහ කරනවා. ආයූර්වේදයේ භාෂාව ටිකක් සංකීර්ණයි. ඒකට හේතුව නවීන විද්‍යාව සිංහලෙන් විස්තර කිරීමට මේ ආයූර්වේද වචන යොදා ගැනීම. දැන් ඒවා ඇත්ත වචන වෙලා ආයූර්වේද වචනවල අර්ථ යට ගිහින්. ඕකට තමා කියන්නේ කලින් කල පලින් පල කියලා.
අපි මුල් ලිපිය ලියන කොට මුලින්ම කිව්වනේ ඉතාම වැදගත් වන අර ශ්ලෝක පාඨය ඒ ගැන අපි දැන් බලමු. එනම් ධාතු යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ,
1. ශරීරය
2. මනස
3. ප්‍රාණය
මේ තුනෙන්
ශරීරය යනුවෙන් අපේ මේ ශරීරයත්,මනස යනුවෙන් අපේ සිතත්, ප්‍රාණය යනුවෙන් ජීවයත් අදහස් කෙරෙන්වා.
අපි දැන් බලමු මේ ප්‍රාණය, මනස, ශරීරය සදහා කොහොමද ධාතු වැදගත් වෙන්නේ කියලා.
1. ශරීරයේ පෝෂණය ඇති කරන්නේ මේ ධාතූන් විසින්.
2. මනසේ සමබර තාවය ඇති කරන්නේ මේ ධාතූන් විසින්. ඒකනේ කුසගින්නේ ඉන්නා කෙනෙකුට ආහාරයක් පළමුව දී පසුව බණ කීමට ක්‍රියා කළේ අපේ බුදුරජාණන් වහන්සේ.
3. ප්‍රාණය යනුවෙන් මෙහිදී අදහස් කළේ ජීවය පවත්වා ගැනීම.
මෙතැනදි,
1. ශාරීරික ධාතූන් වන්නේ සප්ත ධාතූන්
2. මානසික ධාතූන් වන්නේ රජස්, තමස්, සත්ව කියන තුන.
3. ප්‍රාණ ධාතූන් වශයෙන් ගන්න තියන්නේ වා, පිත්, සෙම්, සහ මහාභූත පංචකය.
දැන් බලමු ශරීරයේ පෝෂණය ඇති කර ගන්නා පිළිවෙළ.
මෙහිදී ප්‍රධාන කරුණු දෙකක් වැදගත් වෙනවා.
1. ධාතුන්ගෙන් පරිපූර්ණ සමබර ආහාරයක් ගැනීම.
2. ශරීරයේ නිසි කාර්යක්ෂමතාව පවත්වා ගැනීම සදහා ව්‍යායාම නිසි පරිදි සිදු කිරීම.
දැන් අපි බලමු ධාතු නිසි ලෙස පෝෂණය කරන ආහාර මොනවද කියලා.
"ප්‍රානීණාං පුනර්මූලමාහාරඃ" මෙකෙන් කිය වෙන්නේ සත්වයන්ගේ පැවැත්මට මුල ආහාරයයි. එනම්,
(මම මෙතැන් සිට කෙළින්ම ආහාර වට්ටෝරු අනුව කියන්නම්. මම හිතනවා එය ඔබට ඉතා ප්‍රයෝජනවත් කියලා.)
ධාන්‍ය - හැම දෙනෙක්ම ඉතා වැඩියෙන් ආහාරයට ගත යුතුය.
බාර්ලි, තිරිගු, වී, - ඇඟ නිවෙන, ශීත ගුණය ඇති කරන, මුත්‍ර කාරක (ඇති කරන) ගුණ ඇත.
මුං, මෑ, කඩල, පරිප්පු, උඳු, කොල්ලු, තල - මාංශජනකයි එනම් මාංශ ධාතු වර්ධකයි. මස් වෙනුවට ධාන්‍ය පාවිච්චිය හොදයි.
මින් උඳු ඉතා වටිනා ආහාරයකි. පුරුෂ මෙන්ම ස්ත්‍රී ධාතු (ඩිම්භ ශුක්‍රාණු වර්ධනයට හිතයි.)මව් කිරි වර්ධනයටද උඳු ඉතා ගුණයි.
මින් කොල්ලු සෙම් අධික අයට ඉතා ගුණයි.
තල - කකුල්වල කොරල සෑදෙන ගැහැණු ළමුන්ට, යටි පතුල් පැලීමට, දත් නිසි ලෙස වර්ධනයට, කෙස් වර්ධනයට, සිහි බුද්ධිය ඇති වීමට (ගැහැණු ළමුන්ට :D ) ඉතාම ගුණයි.
මෑ බී විටමින් ඉතා අධිකයි.
දැන් මම පොඩි රහසක් කියන්නම්. කොල්ලු තමයි කාන්තාවන්ට මෙන්ම පිරිමින්ටත් ඇඟේ අනවශ්‍ය මේදය අඩුකර ගැනීමට ඇති හොදම ධාන්‍ය වර්ගය. කොල්ලු කුඩුකර ඇඟ ගෑමටද සුදුසුයි. කඳ බීමට මෙන්ම උයා කෑමටද සුදුසුයි. තැම්බීමේදී ටික වෙලාවක් වැඩියෙන් තම්බාගත යුතුය.
ක්ෂුද්‍ර ධාන්‍ය - අමු, මෙනේරි, තණ මීට ඇතුළත්ය. බත් වෙනුවට ආහාරයට ගත හැකිය. මුත්‍ර රෝගීන්ට ඉතා හිතයි. ඉතා සැහැල්ලු බැවින් අධි රුධිර පීඩනය සහ දියවැඩියා රෝගීන්ට මෙන්ම කොලෙස්ටරෝල් වැඩි අයටත් හොදයි.
තණ හාල්ද ඉතා වටිනා අධි රුධිර පීඩනය සමනය කරන ආහාරයකි.
ව්‍යංජන පිණිස ගත හැකි එළවළු, සහ කොළ වර්ග.
ප්‍රධාන වර්ග පහකි.
1. කොළ - තම්පලා, කටු තම්පලා, කූර තම්පලා, සුළුකූර, කතුරු මුරුංගා, කංකුං, ( මව් කිරි වර්ධනයට ඉතා ගුණයි.) මුගුනුවැන්න- දියවැඩියාවට හිතයි, මව්කිරි වර්ධනයටද යෝග්‍යයි. මුත්‍ර රෝගීන්ට හිතයි. නිවිති - සියලුම ධාතු පෝෂණය කරයි, ශරීරයේ රුධිර වර්ධනයට ඉතා අවශ්‍යයි. සාරණ - දියවැඩියා රෝගීන්ගේ ශරීරයේ ඉදිමුම් ගතියට හිතයි. කතුරු මුරුන්ගා ඉතා පෝෂ්‍යදායකයි. ගෙඳ, කොහොඹ පලා - දියවැඩියා අයට කලාතුරකින්වත් දෙනවා නම් ගුණයි. පෙනෙර කොළ, හීරැස්ස, මඩු දළු, සලාද කොළ, කලුකැම්මේරිය, කොහිල දළු,
2. මල් - කතුරුමුරුංගා - (රහසෙන් කොල්ලන්ට විතරයි... ස්වප්න දෝෂයට හිතයි.) කෙසෙල් මුව දියවැඩියා රෝගීන්ට හිතයි.,මුරුංගා මල්
3. ගෙඩි/ කරල් - බණ්ඩක්කා - මෙන්න බඩු දිය වැඩියාවත් එක්ක එන ලිංගික දුබලතා සදහ ඉතා ගුණයි. තිබ්බටු, එළබටු, කොස් - පොලොස් දෙකම දියවැඩියාවට හිතයි, බෝන්චි, දඹල කරල්,මෑකරල්, පුහුල්, දියලඹු මේවාද ශරීරයේ ගිනියම නිවන මුත්‍රකාරකයන්ය. තියඹරා - පිපිඤ්ඤා මෙන්ය. බ්ලෙන්ඩ් කර බීමකට නම් ඉතා සුදුසුයි. කරවිල මමද සතියකට සැරයක් කරවිල අනිවාර්ය්‍යෙන්ම කමි. දියවැඩියා නො එයි කිසිදා. වැටකොළු මගේ ප්‍රියතම ආහාරයකි. පතෝල, තුබ කරවිල,
4. දඬු - ඔබ පුදුම වෙයි මේ ගැන මම නම් මේක කාලා තියනවා. කෙසෙල් බොඩ මාළුව. ඉතාම ගුණයි. තරබාරුව නැති කරනවා පමණක් නෙමෙයි රුධිරයේ ශුද්ධියත් ඇති කරනවා. තල දඩු, පුහුල් දඩු, ලූනුමල් දඩු මුත්‍ර රෝගීන්ට ඉතාම ගුණයි.
5. අල සහ හතු වර්ග - රාබු, ස්ථූලභාවයෙන් පෙලෙන අයට එතරම් ගුණ නැත.එකක් පමණ කියන්නම්. හිරිතල් - ශුක්‍රධාතු වර්ධකයි. :D
( ඉතා විශාල ගණනක් තිබුණත් මම මෙහිදී තරබාරුව ගැන පමණක් සැලකිලිමත් වෙමි. ඔබට අවශ්‍ය නම් වෙනත් දිනක ඒ අවශ්‍ය දේ ගැනත් ලියන්නම්. ඒ ගැන ඉල්ලීමක් කරන්න.)
පලතුරු
පලතුරු කියන්නේ අධික තරබාරුව ඇති කෙනෙක්ට ඉතාම ප්‍රයෝජනවත් දෙයක්. හැබැයි පලතුරු ආහාරයට ගන්නකොට පොඩි උපක්‍රමයක් පාවිච්චි කරනව නම් හොදයි.
ඔබගේ ආහාරයෙන් යම් පමණ ප්‍රමාණයක් ඉවත් කරන්න. දැන් ඒ පමණට ගැලපෙන්න පලතුරු ප්‍රමාණයක් ආහාරයට ගන්න. මේක ඉතාම වටිනා දෙයක්. මේ නිසා ආහාර ගන්න ප්‍රමාණය ඔබ නොදැනීම අඩු වෙනවා. හැබැයි ඔබේ ආහාරයේ පරිමාව එකමයි. එවිට අනවශ්‍ය ලෙස බඩගිනි දැනෙන්නේ නැහැ.
කෙසෙල් ගෙඩි - ඉදුණු කෙසෙල් පලතුරක් ලෙස ඉතාම වටිනා දෙයක්. සුවදැල් සහ කෝලිකුට්ටු ඉතා ගුණදායකයි. පෝෂ්‍ය ගුණය වැඩියි. ආනමාලු සිසිල් කාරකයි. ඇබුල් කෙසෙල් ආහාර දිරවීමේ ශක්තිය ඇති කරයි. අමතර ආහාරයක් ලෙස ඉතාම ගුණයි. අහාරයක් වෙනුවටද ගත හැක. උදාහරණ ලෙස අධික රාජකාරී කටයුතුවල යෙදී සිටින ඔබට දිවා ආහාරය වෙනුවට කෙසෙල් ගෙඩියක් දෙකක් ගත හැක. ඉන් ශරීරයට අවශ්‍ය පෝෂණය නිතැතින්ම ලැබේ.
අඹ - ශුක්‍රාණු වර්ධනයට ඉතාමත් ගුණදායකයි. අක්මාවේ සහ ප්ලීහවේ රෝග ඇති අයට යෝග්‍යයි.
බෙලි - මේ පලතුරක් පමණක් නොව අංග සම්පූර්ණ ආහාර වේලකි. ඔබ අසා ඇති මේ කෙටි පදය " බෙලි දෙනකොට බඩ යනවා, බඩ යනකොට බෙලි දෙනවා" එනම් බෙලි නිසා මල වියලීම නැති කරන, මෙන්ම අධික මල පිටවීමත් (බඩ වේලීම, සහ බඩ බුරුල් කර යාමත්,) සුව කරනවා. කොටින්ම ඩුවල් ඇක්ෂන්.
දිවුල් - මෙහිත් පෝෂ්‍ය ගුණය අධිකයි. එනම් ආහාරමය අගය වැඩියි.
තව ඕනෑ තරම් පලතුරු ඇතත් මෙහිදී ආහාරමය ගුණය වැදගත් ආහාරයක් වෙනුවට ගත හැකි පලතුරු පමණක් මවිසින් ගන්නා ලදි. උදාහරණ පේර, නෙල්ලි, කොමඩු, තක්කාලි, දෙළුම්, දොඩම් මේවාද නිතර භාවිතයට සුදුසු පලතුරු වේ.
පාන වර්ග
මේ පානද මවිසින් මෙහි යොදනු ලබන්නේ ආහාරමය ගුණය වැඩි ඒවා පමණි. එනම් ආහාර වේලක් අතහැර ඒ වෙනුවට යොදාගත හැකි පානයන් පමණක් මෙහි යොදා ඇත.
ප්‍රධානම පානය පිරිසිදු ජලයයි.
කුරුම්බා, වෑවර, නෙල්ලි පානය (නෙල්ලි කෝඩියල් නම් නෙමෙයි.) අඹ, කොත්තමල්ලි සිසිල්ව ගෙන පානය, (මෙහිදී කොත්තමල්ලි වතුරෙන් අඹරා තුනී පෙරහනකින් පෙරා සීනි කපුරු ස්වල්පය බැගින් මිශු කර අවශ්‍ය පරිදි සිසිල් ජලය දා ගෙන පානය ඉතාම සුදුසුයි.
කැඳ වර්ග මේ ගැන වෙනම දිනකදී ලියන්නම්. දැනට කොළ කැඳ ලෙස පිරිමින්ට වැල්පෙනෙලත්, කාන්තාවන්ට හාතාවාරියත් ඉතාම ගුණ දායකයි.
කරපිංචා කොළ කැඳ මෙය අධික ස්ථූලතාවයෙන් පෙළෙන අයට ඉතාම හොදයි. සතියකට වරක්වත් ගත යුතුයි. දෙවරක් නම් වඩාත් හොදයි එයිට වැඩියෙන් ගැනීම නිරෝගී අයට නුසුදුසුයි. මින් අක්මාවේ ඇතිවන ෆැටි ලිවර් යන තත්ත්වය සහමුලින්ම සුව වේ. ( මා මෙය අත්හදා බලා ඇත. ඉතාම නිවැරදියි. දැන් අවුරුදු ගණන් තිබුණු අය සතියෙන් බලාපොරොත්තු තියන්න එපා. මාස කීපයක් කරන්න.)
තවත් දෙයක් කියන්න තියනවා ආහාරය ගැන ඒ ඔබ නිතර දකිනවා ඇති (අපේ ප්‍රවීණ බ්ලොග්කරු, මගේ බ්ලොග් ගුරු ) මාරයා මැතිතුමා මූණු පොතේ දි ඔහුගේ පාතරසය අතුළු අනෙක් රසයන් ඔක්කොමගේ ඡායාරූප පළ කරනවා. මම දකින විශේෂයක් තිබෙනවා ඔහුගේ ආහාර රටාවේ. මම ඔබටත් කියන්නේ අන්න ඒ ක්‍රමය පිළිපදින්න. බලන්න ඔහු හැම විටම බත් බෙදාගෙන තියන්නේ හරිම පොඩ්ඩයි. එළවළු මාළු පිනි ඊට වඩා බෙදාගෙන තිබෙනවා දකිනවා. ඒක ඉතාම නිවැරදි පිළිවෙළක්. ඔබත් එතුමාව අනුගමනය කරන්න.( හැබැයි අපිට නොපෙනෙන්න උන්දැ දීල අදිනවද දන්නේ නැහැ.)
තව පොඩි දෙයක් නුසුදුසු ත්‍රිත්වයක් තිබෙනවා ආහාරයේ. විශේෂයෙන් බ්ලොග් අවකාශ සිටින ඇඟ නොසොල්ලා සිටින මිතුරු මිතුරියන්ට මේ දේ ඉතාම වැදගත්. මේක අනුගමනය කරන්න.
නුසුදුසු ත්‍රිත්වය.
1. සීනි
2. මේද
3. දිය ලුණු
අධික තරබාරුව අඩු කිරීමටත් ඒත් එක්කම බඩජාරිකමට කෑමටත් පොඩි උපක්‍රමයක් තිබෙනවා. දැන් බලන්න අපි සතියකට ආහාර වේල් 21 ගන්නවනේ. ඔබ මම මේ කියන ආකාරයට ආහාර වේල් 18 ගන්න. ඉතිරි වේල් තුන බඩජාරි කමට කන්න.
ඉතාම කෙටියෙන් ආහාරය ගැන දැනට ඉවරයි. ඊළඟට ව්‍යායාම.
දැන් මේක දිගයිනෙ..... මොනවා කරන්නද මන්ද...
ඔන්න ඔහේ ලියලම දානවා.
ව්‍යායාමයට සුදුසු පුද්ගලයන්.
ඉතා වැඩි මේද ප්‍රමාණයක් නිතිපතා ආහාරයට ගන්නා අය. බ්ලොග් අවකාශ සිටින ඇඟ නොසොල්ලා සිටින මිතුරු මිතුරියන් පොදුවේ තමන්ගේ නීරෝගී පැවැත්ම අපේක්ෂා කරන්නන් නිතිපතා ව්‍යායාම කළ යුතු වේ.
ව්‍යායාමයට සුදුසු කාලය.
ශීත හා කාලයේදී තරමක් වැඩිපුරත් අනෙක් කාල වලදී සමාන කාලයකුත් ව්‍යායාම කළ යුතු වේ. සාමාන්‍ය වශයෙන් වැඩුනු කාන්තාවක් හෝ පුරුෂයෙක් ව්‍යායාම මිනිත්තු 45 පැයත් අතර කළ යුතුයි. වඩාත් සුදුසු වන්නේ, ඇවිදීම, බයිසිකල් පැදීම, බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩාව, ආදියයි. මේ අතරට සතියකට වරක් පිහිනීමත් සුදුසු වේ. ( අනෙක් ව්‍යායාමයන් කරන අතර.)
ප්‍රයෝජන නම් අධික මේද ප්‍රමාණය ඉක්මනින් දිය වීම. හෘදයේ ක්‍රියාව ක්‍රමවත් වීම. කාන්තාවන්ගේ මාසික ක්‍රියා නිසි අයුරින් සිදු වීම. ආහාර ජීර්ණය මනාව සිදු වීම. නිසි දේහ පෞර්ෂ්‍යත්වයක් ඇති වීම.
ව්‍යායාමය නිසි අයුරු කෙරුන බව දැනගන්නේ සියුම්ව පටන් ගන්නා දහදිය දැමීම නොකඩවා සිදුවන විටය.
දැන් මානසික තත්ත්වය මේ ඉතාමත් සියුම්ව බැලිය යුත්තකි. මොන රෝගයක්වත් මානසිකත්වයෙන් තොරව ඇති වන්නේ නැත. ඒ නිසා හිත හදාගෙන් එන දෙයට මුහුණ දීමෙන් සහ ඉහත ක්‍රම අනුගමනය කිරීමෙන් යම් කිසි වර්ධනයක් හෙවත් ශරීරයේ ස්ථූලභාවය යම් තරමකට අඩු කර ගත හැකි බව මට නම් විශ්වාසයි. අඩු ගණනේ මාසයක්වත් දිගටම පිළිවෙළකට කිරීමෙන් යම් ප්‍රතිඵල අත්කරගත හැක. ඒ මාස තුනක් පමණ කිරීමෙන් නිති සහනයක් ලද හැක.
ඉහත අප කියූ ආකාරයේ ආහාර ගනිමින් නිතිපතා ව්‍යායාම කරමින්, සැහැල්ලු මනසකින් සිටින පුද්ගලයාගේ ත්‍රිදෝෂය ඉතා යහපත්ව ක්‍රියා කරන අතර, ආහාරයෙන් ශරීරයට ලැබෙන පෝෂණය හෙවත් පංචභූතාත්මක බලපෑම ඉතා යහපත් වේ. එවිට සියක් වසක් ලෙඩ නැතුව සිටීමේ හැකියාව ලැබෙනු ඇත. :D
නිරෝගී සැප හැර වෙන සැපයක් මිහිපිට ඇත්ද?
ඔන්න භාෂාව බොහොම සරලව දෙන්න උත්සාහ කරනවා. ආයූර්වේදයේ භාෂාව ටිකක් සංකීර්ණයි. ඒකට හේතුව නවීන විද්‍යාව සිංහලෙන් විස්තර කිරීමට මේ ආයූර්වේද වචන යොදා ගැනීම. දැන් ඒවා ඇත්ත වචන වෙලා ආයූර්වේද වචනවල අර්ථ යට ගිහින්. ඕකට තමා කියන්නේ කලින් කල පලින් පල කියලා.
අපි මුල් ලිපිය ලියන කොට මුලින්ම කිව්වනේ ඉතාම වැදගත් වන අර ශ්ලෝක පාඨය ඒ ගැන අපි දැන් බලමු. එනම් ධාතු යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ,
1. ශරීරය
2. මනස
3. ප්‍රාණය
මේ තුනෙන්
ශරීරය යනුවෙන් අපේ මේ ශරීරයත්,මනස යනුවෙන් අපේ සිතත්, ප්‍රාණය යනුවෙන් ජීවයත් අදහස් කෙරෙන්වා.
අපි දැන් බලමු මේ ප්‍රාණය, මනස, ශරීරය සදහා කොහොමද ධාතු වැදගත් වෙන්නේ කියලා.
1. ශරීරයේ පෝෂණය ඇති කරන්නේ මේ ධාතූන් විසින්.
2. මනසේ සමබර තාවය ඇති කරන්නේ මේ ධාතූන් විසින්. ඒකනේ කුසගින්නේ ඉන්නා කෙනෙකුට ආහාරයක් පළමුව දී පසුව බණ කීමට ක්‍රියා කළේ අපේ බුදුරජාණන් වහන්සේ.
3. ප්‍රාණය යනුවෙන් මෙහිදී අදහස් කළේ ජීවය පවත්වා ගැනීම.
මෙතැනදි,
1. ශාරීරික ධාතූන් වන්නේ සප්ත ධාතූන්
2. මානසික ධාතූන් වන්නේ රජස්, තමස්, සත්ව කියන තුන.
3. ප්‍රාණ ධාතූන් වශයෙන් ගන්න තියන්නේ වා, පිත්, සෙම්, සහ මහාභූත පංචකය.
දැන් බලමු ශරීරයේ පෝෂණය ඇති කර ගන්නා පිළිවෙළ.
මෙහිදී ප්‍රධාන කරුණු දෙකක් වැදගත් වෙනවා.
1. ධාතුන්ගෙන් පරිපූර්ණ සමබර ආහාරයක් ගැනීම.
2. ශරීරයේ නිසි කාර්යක්ෂමතාව පවත්වා ගැනීම සදහා ව්‍යායාම නිසි පරිදි සිදු කිරීම.
දැන් අපි බලමු ධාතු නිසි ලෙස පෝෂණය කරන ආහාර මොනවද කියලා.
"ප්‍රානීණාං පුනර්මූලමාහාරඃ" මෙකෙන් කිය වෙන්නේ සත්වයන්ගේ පැවැත්මට මුල ආහාරයයි. එනම්,
(මම මෙතැන් සිට කෙළින්ම ආහාර වට්ටෝරු අනුව කියන්නම්. මම හිතනවා එය ඔබට ඉතා ප්‍රයෝජනවත් කියලා.)
ධාන්‍ය - හැම දෙනෙක්ම ඉතා වැඩියෙන් ආහාරයට ගත යුතුය.
බාර්ලි, තිරිගු, වී, - ඇඟ නිවෙන, ශීත ගුණය ඇති කරන, මුත්‍ර කාරක (ඇති කරන) ගුණ ඇත.
මුං, මෑ, කඩල, පරිප්පු, උඳු, කොල්ලු, තල - මාංශජනකයි එනම් මාංශ ධාතු වර්ධකයි. මස් වෙනුවට ධාන්‍ය පාවිච්චිය හොදයි.
මින් උඳු ඉතා වටිනා ආහාරයකි. පුරුෂ මෙන්ම ස්ත්‍රී ධාතු (ඩිම්භ ශුක්‍රාණු වර්ධනයට හිතයි.)මව් කිරි වර්ධනයටද උඳු ඉතා ගුණයි.
මින් කොල්ලු සෙම් අධික අයට ඉතා ගුණයි.
තල - කකුල්වල කොරල සෑදෙන ගැහැණු ළමුන්ට, යටි පතුල් පැලීමට, දත් නිසි ලෙස වර්ධනයට, කෙස් වර්ධනයට, සිහි බුද්ධිය ඇති වීමට (ගැහැණු ළමුන්ට :D ) ඉතාම ගුණයි.
මෑ බී විටමින් ඉතා අධිකයි.
දැන් මම පොඩි රහසක් කියන්නම්. කොල්ලු තමයි කාන්තාවන්ට මෙන්ම පිරිමින්ටත් ඇඟේ අනවශ්‍ය මේදය අඩුකර ගැනීමට ඇති හොදම ධාන්‍ය වර්ගය. කොල්ලු කුඩුකර ඇඟ ගෑමටද සුදුසුයි. කඳ බීමට මෙන්ම උයා කෑමටද සුදුසුයි. තැම්බීමේදී ටික වෙලාවක් වැඩියෙන් තම්බාගත යුතුය.
ක්ෂුද්‍ර ධාන්‍ය - අමු, මෙනේරි, තණ මීට ඇතුළත්ය. බත් වෙනුවට ආහාරයට ගත හැකිය. මුත්‍ර රෝගීන්ට ඉතා හිතයි. ඉතා සැහැල්ලු බැවින් අධි රුධිර පීඩනය සහ දියවැඩියා රෝගීන්ට මෙන්ම කොලෙස්ටරෝල් වැඩි අයටත් හොදයි.
තණ හාල්ද ඉතා වටිනා අධි රුධිර පීඩනය සමනය කරන ආහාරයකි.
ව්‍යංජන පිණිස ගත හැකි එළවළු, සහ කොළ වර්ග.
ප්‍රධාන වර්ග පහකි.
1. කොළ - තම්පලා, කටු තම්පලා, කූර තම්පලා, සුළුකූර, කතුරු මුරුංගා, කංකුං, ( මව් කිරි වර්ධනයට ඉතා ගුණයි.) මුගුනුවැන්න- දියවැඩියාවට හිතයි, මව්කිරි වර්ධනයටද යෝග්‍යයි. මුත්‍ර රෝගීන්ට හිතයි. නිවිති - සියලුම ධාතු පෝෂණය කරයි, ශරීරයේ රුධිර වර්ධනයට ඉතා අවශ්‍යයි. සාරණ - දියවැඩියා රෝගීන්ගේ ශරීරයේ ඉදිමුම් ගතියට හිතයි. කතුරු මුරුන්ගා ඉතා පෝෂ්‍යදායකයි. ගෙඳ, කොහොඹ පලා - දියවැඩියා අයට කලාතුරකින්වත් දෙනවා නම් ගුණයි. පෙනෙර කොළ, හීරැස්ස, මඩු දළු, සලාද කොළ, කලුකැම්මේරිය, කොහිල දළු,
2. මල් - කතුරුමුරුංගා - (රහසෙන් කොල්ලන්ට විතරයි... ස්වප්න දෝෂයට හිතයි.) කෙසෙල් මුව දියවැඩියා රෝගීන්ට හිතයි.,මුරුංගා මල්
3. ගෙඩි/ කරල් - බණ්ඩක්කා - මෙන්න බඩු දිය වැඩියාවත් එක්ක එන ලිංගික දුබලතා සදහ ඉතා ගුණයි. තිබ්බටු, එළබටු, කොස් - පොලොස් දෙකම දියවැඩියාවට හිතයි, බෝන්චි, දඹල කරල්,මෑකරල්, පුහුල්, දියලඹු මේවාද ශරීරයේ ගිනියම නිවන මුත්‍රකාරකයන්ය. තියඹරා - පිපිඤ්ඤා මෙන්ය. බ්ලෙන්ඩ් කර බීමකට නම් ඉතා සුදුසුයි. කරවිල මමද සතියකට සැරයක් කරවිල අනිවාර්ය්‍යෙන්ම කමි. දියවැඩියා නො එයි කිසිදා. වැටකොළු මගේ ප්‍රියතම ආහාරයකි. පතෝල, තුබ කරවිල,
4. දඬු - ඔබ පුදුම වෙයි මේ ගැන මම නම් මේක කාලා තියනවා. කෙසෙල් බොඩ මාළුව. ඉතාම ගුණයි. තරබාරුව නැති කරනවා පමණක් නෙමෙයි රුධිරයේ ශුද්ධියත් ඇති කරනවා. තල දඩු, පුහුල් දඩු, ලූනුමල් දඩු මුත්‍ර රෝගීන්ට ඉතාම ගුණයි.
5. අල සහ හතු වර්ග - රාබු, ස්ථූලභාවයෙන් පෙලෙන අයට එතරම් ගුණ නැත.එකක් පමණ කියන්නම්. හිරිතල් - ශුක්‍රධාතු වර්ධකයි. :D
( ඉතා විශාල ගණනක් තිබුණත් මම මෙහිදී තරබාරුව ගැන පමණක් සැලකිලිමත් වෙමි. ඔබට අවශ්‍ය නම් වෙනත් දිනක ඒ අවශ්‍ය දේ ගැනත් ලියන්නම්. ඒ ගැන ඉල්ලීමක් කරන්න.)
පලතුරු
පලතුරු කියන්නේ අධික තරබාරුව ඇති කෙනෙක්ට ඉතාම ප්‍රයෝජනවත් දෙයක්. හැබැයි පලතුරු ආහාරයට ගන්නකොට පොඩි උපක්‍රමයක් පාවිච්චි කරනව නම් හොදයි.
ඔබගේ ආහාරයෙන් යම් පමණ ප්‍රමාණයක් ඉවත් කරන්න. දැන් ඒ පමණට ගැලපෙන්න පලතුරු ප්‍රමාණයක් ආහාරයට ගන්න. මේක ඉතාම වටිනා දෙයක්. මේ නිසා ආහාර ගන්න ප්‍රමාණය ඔබ නොදැනීම අඩු වෙනවා. හැබැයි ඔබේ ආහාරයේ පරිමාව එකමයි. එවිට අනවශ්‍ය ලෙස බඩගිනි දැනෙන්නේ නැහැ.
කෙසෙල් ගෙඩි - ඉදුණු කෙසෙල් පලතුරක් ලෙස ඉතාම වටිනා දෙයක්. සුවදැල් සහ කෝලිකුට්ටු ඉතා ගුණදායකයි. පෝෂ්‍ය ගුණය වැඩියි. ආනමාලු සිසිල් කාරකයි. ඇබුල් කෙසෙල් ආහාර දිරවීමේ ශක්තිය ඇති කරයි. අමතර ආහාරයක් ලෙස ඉතාම ගුණයි. අහාරයක් වෙනුවටද ගත හැක. උදාහරණ ලෙස අධික රාජකාරී කටයුතුවල යෙදී සිටින ඔබට දිවා ආහාරය වෙනුවට කෙසෙල් ගෙඩියක් දෙකක් ගත හැක. ඉන් ශරීරයට අවශ්‍ය පෝෂණය නිතැතින්ම ලැබේ.
අඹ - ශුක්‍රාණු වර්ධනයට ඉතාමත් ගුණදායකයි. අක්මාවේ සහ ප්ලීහවේ රෝග ඇති අයට යෝග්‍යයි.
බෙලි - මේ පලතුරක් පමණක් නොව අංග සම්පූර්ණ ආහාර වේලකි. ඔබ අසා ඇති මේ කෙටි පදය " බෙලි දෙනකොට බඩ යනවා, බඩ යනකොට බෙලි දෙනවා" එනම් බෙලි නිසා මල වියලීම නැති කරන, මෙන්ම අධික මල පිටවීමත් (බඩ වේලීම, සහ බඩ බුරුල් කර යාමත්,) සුව කරනවා. කොටින්ම ඩුවල් ඇක්ෂන්.
දිවුල් - මෙහිත් පෝෂ්‍ය ගුණය අධිකයි. එනම් ආහාරමය අගය වැඩියි.
තව ඕනෑ තරම් පලතුරු ඇතත් මෙහිදී ආහාරමය ගුණය වැදගත් ආහාරයක් වෙනුවට ගත හැකි පලතුරු පමණක් මවිසින් ගන්නා ලදි. උදාහරණ පේර, නෙල්ලි, කොමඩු, තක්කාලි, දෙළුම්, දොඩම් මේවාද නිතර භාවිතයට සුදුසු පලතුරු වේ.
පාන වර්ග
මේ පානද මවිසින් මෙහි යොදනු ලබන්නේ ආහාරමය ගුණය වැඩි ඒවා පමණි. එනම් ආහාර වේලක් අතහැර ඒ වෙනුවට යොදාගත හැකි පානයන් පමණක් මෙහි යොදා ඇත.
ප්‍රධානම පානය පිරිසිදු ජලයයි.
කුරුම්බා, වෑවර, නෙල්ලි පානය (නෙල්ලි කෝඩියල් නම් නෙමෙයි.) අඹ, කොත්තමල්ලි සිසිල්ව ගෙන පානය, (මෙහිදී කොත්තමල්ලි වතුරෙන් අඹරා තුනී පෙරහනකින් පෙරා සීනි කපුරු ස්වල්පය බැගින් මිශු කර අවශ්‍ය පරිදි සිසිල් ජලය දා ගෙන පානය ඉතාම සුදුසුයි.
කැඳ වර්ග මේ ගැන වෙනම දිනකදී ලියන්නම්. දැනට කොළ කැඳ ලෙස පිරිමින්ට වැල්පෙනෙලත්, කාන්තාවන්ට හාතාවාරියත් ඉතාම ගුණ දායකයි.
කරපිංචා කොළ කැඳ මෙය අධික ස්ථූලතාවයෙන් පෙළෙන අයට ඉතාම හොදයි. සතියකට වරක්වත් ගත යුතුයි. දෙවරක් නම් වඩාත් හොදයි එයිට වැඩියෙන් ගැනීම නිරෝගී අයට නුසුදුසුයි. මින් අක්මාවේ ඇතිවන ෆැටි ලිවර් යන තත්ත්වය සහමුලින්ම සුව වේ. ( මා මෙය අත්හදා බලා ඇත. ඉතාම නිවැරදියි. දැන් අවුරුදු ගණන් තිබුණු අය සතියෙන් බලාපොරොත්තු තියන්න එපා. මාස කීපයක් කරන්න.)
තවත් දෙයක් කියන්න තියනවා ආහාරය ගැන ඒ ඔබ නිතර දකිනවා ඇති (අපේ ප්‍රවීණ බ්ලොග්කරු, මගේ බ්ලොග් ගුරු ) මාරයා මැතිතුමා මූණු පොතේ දි ඔහුගේ පාතරසය අතුළු අනෙක් රසයන් ඔක්කොමගේ ඡායාරූප පළ කරනවා. මම දකින විශේෂයක් තිබෙනවා ඔහුගේ ආහාර රටාවේ. මම ඔබටත් කියන්නේ අන්න ඒ ක්‍රමය පිළිපදින්න. බලන්න ඔහු හැම විටම බත් බෙදාගෙන තියන්නේ හරිම පොඩ්ඩයි. එළවළු මාළු පිනි ඊට වඩා බෙදාගෙන තිබෙනවා දකිනවා. ඒක ඉතාම නිවැරදි පිළිවෙළක්. ඔබත් එතුමාව අනුගමනය කරන්න.( හැබැයි අපිට නොපෙනෙන්න උන්දැ දීල අදිනවද දන්නේ නැහැ.)
තව පොඩි දෙයක් නුසුදුසු ත්‍රිත්වයක් තිබෙනවා ආහාරයේ. විශේෂයෙන් බ්ලොග් අවකාශ සිටින ඇඟ නොසොල්ලා සිටින මිතුරු මිතුරියන්ට මේ දේ ඉතාම වැදගත්. මේක අනුගමනය කරන්න.
නුසුදුසු ත්‍රිත්වය.
1. සීනි
2. මේද
3. දිය ලුණු
අධික තරබාරුව අඩු කිරීමටත් ඒත් එක්කම බඩජාරිකමට කෑමටත් පොඩි උපක්‍රමයක් තිබෙනවා. දැන් බලන්න අපි සතියකට ආහාර වේල් 21 ගන්නවනේ. ඔබ මම මේ කියන ආකාරයට ආහාර වේල් 18 ගන්න. ඉතිරි වේල් තුන බඩජාරි කමට කන්න.
ඉතාම කෙටියෙන් ආහාරය ගැන දැනට ඉවරයි. ඊළඟට ව්‍යායාම.
දැන් මේක දිගයිනෙ..... මොනවා කරන්නද මන්ද...
ඔන්න ඔහේ ලියලම දානවා.
ව්‍යායාමයට සුදුසු පුද්ගලයන්.
ඉතා වැඩි මේද ප්‍රමාණයක් නිතිපතා ආහාරයට ගන්නා අය. බ්ලොග් අවකාශ සිටින ඇඟ නොසොල්ලා සිටින මිතුරු මිතුරියන් පොදුවේ තමන්ගේ නීරෝගී පැවැත්ම අපේක්ෂා කරන්නන් නිතිපතා ව්‍යායාම කළ යුතු වේ.
ව්‍යායාමයට සුදුසු කාලය.
ශීත හා කාලයේදී තරමක් වැඩිපුරත් අනෙක් කාල වලදී සමාන කාලයකුත් ව්‍යායාම කළ යුතු වේ. සාමාන්‍ය වශයෙන් වැඩුනු කාන්තාවක් හෝ පුරුෂයෙක් ව්‍යායාම මිනිත්තු 45 පැයත් අතර කළ යුතුයි. වඩාත් සුදුසු වන්නේ, ඇවිදීම, බයිසිකල් පැදීම, බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩාව, ආදියයි. මේ අතරට සතියකට වරක් පිහිනීමත් සුදුසු වේ. ( අනෙක් ව්‍යායාමයන් කරන අතර.)
ප්‍රයෝජන නම් අධික මේද ප්‍රමාණය ඉක්මනින් දිය වීම. හෘදයේ ක්‍රියාව ක්‍රමවත් වීම. කාන්තාවන්ගේ මාසික ක්‍රියා නිසි අයුරින් සිදු වීම. ආහාර ජීර්ණය මනාව සිදු වීම. නිසි දේහ පෞර්ෂ්‍යත්වයක් ඇති වීම.
ව්‍යායාමය නිසි අයුරු කෙරුන බව දැනගන්නේ සියුම්ව පටන් ගන්නා දහදිය දැමීම නොකඩවා සිදුවන විටය.
දැන් මානසික තත්ත්වය මේ ඉතාමත් සියුම්ව බැලිය යුත්තකි. මොන රෝගයක්වත් මානසිකත්වයෙන් තොරව ඇති වන්නේ නැත. ඒ නිසා හිත හදාගෙන් එන දෙයට මුහුණ දීමෙන් සහ ඉහත ක්‍රම අනුගමනය කිරීමෙන් යම් කිසි වර්ධනයක් හෙවත් ශරීරයේ ස්ථූලභාවය යම් තරමකට අඩු කර ගත හැකි බව මට නම් විශ්වාසයි. අඩු ගණනේ මාසයක්වත් දිගටම පිළිවෙළකට කිරීමෙන් යම් ප්‍රතිඵල අත්කරගත හැක. ඒ මාස තුනක් පමණ කිරීමෙන් නිති සහනයක් ලද හැක.
ඉහත අප කියූ ආකාරයේ ආහාර ගනිමින් නිතිපතා ව්‍යායාම කරමින්, සැහැල්ලු මනසකින් සිටින පුද්ගලයාගේ ත්‍රිදෝෂය ඉතා යහපත්ව ක්‍රියා කරන අතර, ආහාරයෙන් ශරීරයට ලැබෙන පෝෂණය හෙවත් පංචභූතාත්මක බලපෑම ඉතා යහපත් වේ. එවිට සියක් වසක් ලෙඩ නැතුව සිටීමේ හැකියාව ලැබෙනු ඇත. :D
නිරෝගී සැප හැර වෙන සැපයක් මිහිපිට ඇත්ද?
Monday, July 2, 2012
103. තර වුනොත් ලෙඩවෙයි. තුට්ටු දෙකටත් තට්ටු වෙයි.
අපි අද බලමු මේ අනුව පුද්ගලයෙක්ගේ දෛනික ආහාරය කෙසේ සකස් විය යුතුද කියලා. පුද්ගල ශරීරයේ ධාතු සහ පංචභූතයන්ගේ අවශ්‍යතා මේ ආහාර ගැනීමෙන් පිරිමැසෙනවා නම්, එම අවශ්‍යතා පිරිමැසෙන ආකාරයට අප ආහාරය ගත යුතුයි.
1. රස ධාතුව - අපෝ භූත ගුණය ප්‍රධානයි. ස්නේහනයි. (එනම් තෙල් ගතිය ඇති කරන.) රක්තය පෝෂණය,වර්ධනය, ධාරණය, සහ ජීවනය ඇති කිරීම, ශරීරයේ ගෙවී යන කොටස් නැවත අලුත් වැඩියා කිරීම. රස ධාතුව ශරීරය පුෂ්ටිමත් කරයි.
2. රක්ත ධාතුව - අග්නි භූත ගුණය ප්‍රධාන වේ. අනෙක් ධාතූන්ගේ වර්ධනය ඇති කිරීම ප්‍රධාන කාර්ය්‍යයි.
3. මාංශ ධාතුව - පාර්තිව භූත ගුණය දරයි. ශරීරයේ හැඩය පවත්වා ගැනීම. ශරීරය ආවරණය, ආරක්ෂාව, ශාරීරික ක්‍රියාකාරීත්වය ඇති කරයි.
4. මේද ධාතුව - ආපෝ සහ පෘථ්වි ගුණ බහුලයි. දෘඪ බව ඇති කිරීම. පුෂ්ටිකාරක ගතිය, ශරීරයේ ස්නේහන බව ඇති කිරීම.
5. අස්ථි ධාතුව - පෘථ්වි භූත ගුණ බහුලයි. ශරීරයේ බර ඇති කරයි. නිශ්චිත හැඩය ඇති කරයි. ආරක්ෂාව, ක්‍රියාකාරීත්වයට උදව් වීම ප්‍රධාන ගුණ වේ.
6. මජ්ජා ධාතුව - ආපෝ ගුණය බහුලයි. ශරීරයේ බලය ඇති කිරීම.
7. ශුක්‍රධාතුව - ආපෝ ගුණය. ජීවනය ඇති කරයි.
මේ අනුව ඉතාම හොදින් පැහැදිලි වෙනවා යමෙක් ආහාර ගැනීමේදී ගත යුත්තේ ආපෝ ගුණය ඇති කරන ආහාරත් පෘථ්වි ගුණය ඇති කරන ආහාරත් යන මේ වර්ග දෙක ප්‍රධානව අනෙක් භූත ගුණයන් ඇති කරන ආහාර ඊට වඩා අඩුවෙනුත් ලෙසයි. නමුත් අපි එහෙම කරනවද?
අපි වැඩිපුර ගන්නේ මේද බහුල, පිෂ්ට බහුල ආහාර නේද?
එතකොට මොකද වෙන්නෙ?
යමෙක් මේ විදියට මේද බහුල ආහාර ගත්තොත් සහ පිෂ්ඨ බහුල ආහාර ගත්තොත් .....
1. මුලින්ම පිෂ්ටය ඉක්මනින් රසය බවට පත් වෙනවා. වැඩිපුර ඇති වෙන්නේ ආපෝ ධාතුව.
2. මේදය ඉක්මනින් එහෙම ධාතූන් බවට හරවන්න බැහැ. එතකොට මොකද වෙන්නේ. මේකෙදි මුලින්ම මේදය අර කලින් අපි කතා කළ 1, සහ 3 නියමයන්ට අනුව රස - රක්ත - මාංශ - මේද යන අනුපිළිවෙලින් මේදය, වැඩිපුර ඇති කරනවා. මෙ ක්‍රියාවලියට ඉහත 1, 2 නියම ප්‍රමාණවත් වෙන්නේ නැහැ. ඇයි මේද වැඩිපුර ආහාරයට ගෙන ඇති නිසා. දැන් අමතර වශයෙන් 2 නියමයත් මෙතනට එකතු වෙනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ. උපරිම සීග්‍රතාවයෙන් මේදය නිපදවෙනවා. නමුත් මෙතනදි මේද ධාතුව වැඩියෙන් නිපදවන නිසා එතනින් එහාට ඇති අස්ථි - මජ්ජා - ශුක්‍ර කියන ධාතු නිපදවීම අඩපණ වෙනවා.
දැන් බලන්න මේ ආපෝ භූතය සහ පෘථ්වි භූතය වැඩිපුර එකතු වෙන අතරම ශරීරයේ රසධාතුව සහ මේද ධාතුව එකතු වෙන්න බලනවා. අපිට මේකෙන් පේනවා නේද මේ සමස්ත ක්‍රියාවලිය නිසා ඇතිවන ප්‍රතිඵලය ශරීරය පුෂ්ටිමත් බව.
ආපො භූත තත්ත්වය සහ පෘථ්වි භූත තත්ත්වය වගේම මේද ධාතුවේත් පොදු ක්‍රියාකාරීත්වය තමයි ශරීරය මහත් කරන එක නැත්නම් පුෂ්ටිමත් කරන එක. එම අවස්ථා තුනම මෙහිදී සැපිරෙන නිසා වැඩිපුර මේදය හා සීනි පිටි වර්ග පාවිච්චි කරන අයට එන විශාල ප්‍රශ්නයක් තමයි මේ තරබාරුව.
මේ ක්‍රියාව මෙතනින් නවතිනවද???
නැහැ...
මේක තව ඉදිරියට ගමන් කරනවා. ඒ.....
මේද වලට යටින් ඇති ධාතූන් වන අස්ථි ධාතුව, මජ්ජා ධාතුව, ශුක්‍ර ධාතුව නිපදවීම අඩපණ වෙන්න මේක හෙතු වෙනවා. ප්‍රතිඵලය වන්නේ,
1. දැන කාලේ හොදට මාකට්වෙන ලෙඩක් වන ඔස්ටියෝපොරෝසිස්.
2. තවත් ඒ වගේම ලෙඩක් වන මඳ සරුභාවය.
මේ විතරක් නෙමෙයි මහා රෝග ගණනාවකටම මේ තත්ත්වයන් හෙතු වෙනවා.
ඒ වගේම මේ අයට මේදය සහ පිෂ්ඨ ධාතු වැඩි වීමෙන් ඇතිවන සියලු රෝග ඇති වෙනවා. උදාහරණ විදියට කොලෙස්ටරෝල් වැඩි වීම, එතකොට දියවැඩියාව, ඒ එක්කම අධික රුධිර පීඩනය, වගේ රෝගත් එම රෝග වලම දෙවන අවස්ථාවේදී ඇතිවන අතුරු ප්‍රතිඵල වලටත් මේ අයට මුහුණ දෙන්න වෙනවා.
එත්කොට මූලිකවම සිතට ගන්න, ආයූර්වේදීයව සමබර ආහාරයක් ගැනීමට.
අපි කොහොමද මේ රෝග වලින් බේරිලා ජීවත් වෙන්නෙ??
මෙන්න අභියෝගය. මේකට මුහුණ දීමට ඔබට ධෛර්ය්‍යය ඇති කිරීම තමයි මගේ මුඛ්‍ය පරමාර්ථය වුණේ.
දැන් අපි බලමු ඒ උපක්‍රම.
මේ කවි පද දෙක ඔබට මතකද?
1. අඩහ කෑම දහස් වටී.
2. ඇවිද්ද පය දහස් වටී.
මෙකෙන් කියන්නේ මොකක්ද??
කන්න පුළුවන්කම තිබ්බට බඩ පැලෙන්න කන එක හොද නැති බව නේද?
අනික ඇවිද්ද පය දහස් වටී. ඒ කියන්නේ ඇවිද්දෙ නැති පය බලු නොවටී කියන එක නේද??
මේක අපේ පැරණි සිංහල කථාවක එන කවියකින් උපුටා ගත්තේ මෙතනට මේ පද දෙක වැදගත් නිසා. මෙහි යම් සැඟවුණු අරුතක් තිබෙනවා. එනම් අඩුවෙන් ආහාර ගැනීමත් ව්‍යායාමයත් ඉතා උතුම් බවයි.
ඔබට මතකද අපි මේ ලිපිපෙළ ආරම්භ කරනකොටම ධාතුන් හදුන්වාදෙන විට මෙහෙම කිව්වා,
"මේ ශ්ලෝක පාඨයෙන් කියවෙන එක කරුණක් ඉතා වැදගත් එනම්,
1. ශරීරය,
2. මනස,
3. ප්‍රාණය දරා සිටින්නේ ධාතු වලිනි."
ඔබ දන්නවා දැන් මේ තරබාරුව කියන රෝගය ඇතිවන පිළිවෙළ. ප්‍රතිකාර කිරීමෙදි අනුගමනය කළ යුතු පිළිවෙලත් යම් හරි අවබෝධයක් ඇවිත් ඇති.
මුලින්ම අපි මේ කියන ශ්ලෝක පාඨයේ ලෙස බලමු.
ආයුර්වේද වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව යම් රෝගයකට ප්‍රතිකාර කිරීමේදී ඒ ප්‍රතිකාර අවස්ථා තුනක් ලෙස කළ යුතුයි. ඒ,
1. ශරීරයට
2. මනසට
3. අදාල රෝග තත්ත්වයට ලාක්ෂණික ප්‍රතිකාර
මෙන්න මේ විදියට අවස්ථා තුනක් යටතේ තමයි මේකට ප්‍රතිකාර කළ යුත්තේ.
ලාක්ෂණික විදියට ගන්නව නම් මුලින්ම ඖෂධ ප්‍රතිකාර කළ යුතුයි. ඒ ඒ අවස්ථාවට උචිත ලෙස ඖෂධ ප්‍රතිකාර කිරීම ඒ සදහා පුහුණුව ලැබූ වෛද්‍යවරයෙක් යටතේ කළ යුතුයි.
ශරීරයට කරන ප්‍රතිකාර තමයි අපි ඉහත ඇවිද්ද පය ලෙස හැදින් වූයේ. එනම් ව්‍යායාම.
මනස සදහා කරන ප්‍රතිකාර තමයි. මෙවැනි රෝගයක් ඇති වුනහම, ඒ වෙනුවෙන් සිත බිඳ ගැනීම, කලකිරීම, ආදී මානසික වැටීම් වලින් තොරව නිදහස්ව වෛද්‍ය උපදේශ අනුව රෝගය සුව කර ගන්න එක.
මම දැන් ව්‍යායාම ගැන කෙටියෙන් කියන්නම්. ටිකක් දිග වැඩි වුවත් තව කරුණු තිබෙනවා.
එක්කො ඒ ටික හෙට පෝයට ලියල අනිද්දට දෙන්නම්. තුන් වන කොටස විදියට.
ඒ ඒ ආහාර ගත යුතු පිළිවෙලත් තුන්වන කොටසින්ම කියා දෙන්නම්.
1. රස ධාතුව - අපෝ භූත ගුණය ප්‍රධානයි. ස්නේහනයි. (එනම් තෙල් ගතිය ඇති කරන.) රක්තය පෝෂණය,වර්ධනය, ධාරණය, සහ ජීවනය ඇති කිරීම, ශරීරයේ ගෙවී යන කොටස් නැවත අලුත් වැඩියා කිරීම. රස ධාතුව ශරීරය පුෂ්ටිමත් කරයි.
2. රක්ත ධාතුව - අග්නි භූත ගුණය ප්‍රධාන වේ. අනෙක් ධාතූන්ගේ වර්ධනය ඇති කිරීම ප්‍රධාන කාර්ය්‍යයි.
3. මාංශ ධාතුව - පාර්තිව භූත ගුණය දරයි. ශරීරයේ හැඩය පවත්වා ගැනීම. ශරීරය ආවරණය, ආරක්ෂාව, ශාරීරික ක්‍රියාකාරීත්වය ඇති කරයි.
4. මේද ධාතුව - ආපෝ සහ පෘථ්වි ගුණ බහුලයි. දෘඪ බව ඇති කිරීම. පුෂ්ටිකාරක ගතිය, ශරීරයේ ස්නේහන බව ඇති කිරීම.
5. අස්ථි ධාතුව - පෘථ්වි භූත ගුණ බහුලයි. ශරීරයේ බර ඇති කරයි. නිශ්චිත හැඩය ඇති කරයි. ආරක්ෂාව, ක්‍රියාකාරීත්වයට උදව් වීම ප්‍රධාන ගුණ වේ.
6. මජ්ජා ධාතුව - ආපෝ ගුණය බහුලයි. ශරීරයේ බලය ඇති කිරීම.
7. ශුක්‍රධාතුව - ආපෝ ගුණය. ජීවනය ඇති කරයි.
මේ අනුව ඉතාම හොදින් පැහැදිලි වෙනවා යමෙක් ආහාර ගැනීමේදී ගත යුත්තේ ආපෝ ගුණය ඇති කරන ආහාරත් පෘථ්වි ගුණය ඇති කරන ආහාරත් යන මේ වර්ග දෙක ප්‍රධානව අනෙක් භූත ගුණයන් ඇති කරන ආහාර ඊට වඩා අඩුවෙනුත් ලෙසයි. නමුත් අපි එහෙම කරනවද?
අපි වැඩිපුර ගන්නේ මේද බහුල, පිෂ්ට බහුල ආහාර නේද?
එතකොට මොකද වෙන්නෙ?
යමෙක් මේ විදියට මේද බහුල ආහාර ගත්තොත් සහ පිෂ්ඨ බහුල ආහාර ගත්තොත් .....
1. මුලින්ම පිෂ්ටය ඉක්මනින් රසය බවට පත් වෙනවා. වැඩිපුර ඇති වෙන්නේ ආපෝ ධාතුව.
2. මේදය ඉක්මනින් එහෙම ධාතූන් බවට හරවන්න බැහැ. එතකොට මොකද වෙන්නේ. මේකෙදි මුලින්ම මේදය අර කලින් අපි කතා කළ 1, සහ 3 නියමයන්ට අනුව රස - රක්ත - මාංශ - මේද යන අනුපිළිවෙලින් මේදය, වැඩිපුර ඇති කරනවා. මෙ ක්‍රියාවලියට ඉහත 1, 2 නියම ප්‍රමාණවත් වෙන්නේ නැහැ. ඇයි මේද වැඩිපුර ආහාරයට ගෙන ඇති නිසා. දැන් අමතර වශයෙන් 2 නියමයත් මෙතනට එකතු වෙනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ. උපරිම සීග්‍රතාවයෙන් මේදය නිපදවෙනවා. නමුත් මෙතනදි මේද ධාතුව වැඩියෙන් නිපදවන නිසා එතනින් එහාට ඇති අස්ථි - මජ්ජා - ශුක්‍ර කියන ධාතු නිපදවීම අඩපණ වෙනවා.
දැන් බලන්න මේ ආපෝ භූතය සහ පෘථ්වි භූතය වැඩිපුර එකතු වෙන අතරම ශරීරයේ රසධාතුව සහ මේද ධාතුව එකතු වෙන්න බලනවා. අපිට මේකෙන් පේනවා නේද මේ සමස්ත ක්‍රියාවලිය නිසා ඇතිවන ප්‍රතිඵලය ශරීරය පුෂ්ටිමත් බව.
ආපො භූත තත්ත්වය සහ පෘථ්වි භූත තත්ත්වය වගේම මේද ධාතුවේත් පොදු ක්‍රියාකාරීත්වය තමයි ශරීරය මහත් කරන එක නැත්නම් පුෂ්ටිමත් කරන එක. එම අවස්ථා තුනම මෙහිදී සැපිරෙන නිසා වැඩිපුර මේදය හා සීනි පිටි වර්ග පාවිච්චි කරන අයට එන විශාල ප්‍රශ්නයක් තමයි මේ තරබාරුව.
මේ ක්‍රියාව මෙතනින් නවතිනවද???
නැහැ...
මේක තව ඉදිරියට ගමන් කරනවා. ඒ.....
මේද වලට යටින් ඇති ධාතූන් වන අස්ථි ධාතුව, මජ්ජා ධාතුව, ශුක්‍ර ධාතුව නිපදවීම අඩපණ වෙන්න මේක හෙතු වෙනවා. ප්‍රතිඵලය වන්නේ,
1. දැන කාලේ හොදට මාකට්වෙන ලෙඩක් වන ඔස්ටියෝපොරෝසිස්.
2. තවත් ඒ වගේම ලෙඩක් වන මඳ සරුභාවය.
මේ විතරක් නෙමෙයි මහා රෝග ගණනාවකටම මේ තත්ත්වයන් හෙතු වෙනවා.
ඒ වගේම මේ අයට මේදය සහ පිෂ්ඨ ධාතු වැඩි වීමෙන් ඇතිවන සියලු රෝග ඇති වෙනවා. උදාහරණ විදියට කොලෙස්ටරෝල් වැඩි වීම, එතකොට දියවැඩියාව, ඒ එක්කම අධික රුධිර පීඩනය, වගේ රෝගත් එම රෝග වලම දෙවන අවස්ථාවේදී ඇතිවන අතුරු ප්‍රතිඵල වලටත් මේ අයට මුහුණ දෙන්න වෙනවා.
එත්කොට මූලිකවම සිතට ගන්න, ආයූර්වේදීයව සමබර ආහාරයක් ගැනීමට.
අපි කොහොමද මේ රෝග වලින් බේරිලා ජීවත් වෙන්නෙ??
මෙන්න අභියෝගය. මේකට මුහුණ දීමට ඔබට ධෛර්ය්‍යය ඇති කිරීම තමයි මගේ මුඛ්‍ය පරමාර්ථය වුණේ.
දැන් අපි බලමු ඒ උපක්‍රම.
මේ කවි පද දෙක ඔබට මතකද?
1. අඩහ කෑම දහස් වටී.
2. ඇවිද්ද පය දහස් වටී.
මෙකෙන් කියන්නේ මොකක්ද??
කන්න පුළුවන්කම තිබ්බට බඩ පැලෙන්න කන එක හොද නැති බව නේද?
අනික ඇවිද්ද පය දහස් වටී. ඒ කියන්නේ ඇවිද්දෙ නැති පය බලු නොවටී කියන එක නේද??
මේක අපේ පැරණි සිංහල කථාවක එන කවියකින් උපුටා ගත්තේ මෙතනට මේ පද දෙක වැදගත් නිසා. මෙහි යම් සැඟවුණු අරුතක් තිබෙනවා. එනම් අඩුවෙන් ආහාර ගැනීමත් ව්‍යායාමයත් ඉතා උතුම් බවයි.
ඔබට මතකද අපි මේ ලිපිපෙළ ආරම්භ කරනකොටම ධාතුන් හදුන්වාදෙන විට මෙහෙම කිව්වා,
"මේ ශ්ලෝක පාඨයෙන් කියවෙන එක කරුණක් ඉතා වැදගත් එනම්,
1. ශරීරය,
2. මනස,
3. ප්‍රාණය දරා සිටින්නේ ධාතු වලිනි."
ඔබ දන්නවා දැන් මේ තරබාරුව කියන රෝගය ඇතිවන පිළිවෙළ. ප්‍රතිකාර කිරීමෙදි අනුගමනය කළ යුතු පිළිවෙලත් යම් හරි අවබෝධයක් ඇවිත් ඇති.
මුලින්ම අපි මේ කියන ශ්ලෝක පාඨයේ ලෙස බලමු.
ආයුර්වේද වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව යම් රෝගයකට ප්‍රතිකාර කිරීමේදී ඒ ප්‍රතිකාර අවස්ථා තුනක් ලෙස කළ යුතුයි. ඒ,
1. ශරීරයට
2. මනසට
3. අදාල රෝග තත්ත්වයට ලාක්ෂණික ප්‍රතිකාර
මෙන්න මේ විදියට අවස්ථා තුනක් යටතේ තමයි මේකට ප්‍රතිකාර කළ යුත්තේ.
ලාක්ෂණික විදියට ගන්නව නම් මුලින්ම ඖෂධ ප්‍රතිකාර කළ යුතුයි. ඒ ඒ අවස්ථාවට උචිත ලෙස ඖෂධ ප්‍රතිකාර කිරීම ඒ සදහා පුහුණුව ලැබූ වෛද්‍යවරයෙක් යටතේ කළ යුතුයි.
ශරීරයට කරන ප්‍රතිකාර තමයි අපි ඉහත ඇවිද්ද පය ලෙස හැදින් වූයේ. එනම් ව්‍යායාම.
මනස සදහා කරන ප්‍රතිකාර තමයි. මෙවැනි රෝගයක් ඇති වුනහම, ඒ වෙනුවෙන් සිත බිඳ ගැනීම, කලකිරීම, ආදී මානසික වැටීම් වලින් තොරව නිදහස්ව වෛද්‍ය උපදේශ අනුව රෝගය සුව කර ගන්න එක.
මම දැන් ව්‍යායාම ගැන කෙටියෙන් කියන්නම්. ටිකක් දිග වැඩි වුවත් තව කරුණු තිබෙනවා.
එක්කො ඒ ටික හෙට පෝයට ලියල අනිද්දට දෙන්නම්. තුන් වන කොටස විදියට.
ඒ ඒ ආහාර ගත යුතු පිළිවෙලත් තුන්වන කොටසින්ම කියා දෙන්නම්.
Subscribe to:
Posts (Atom)